Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hildo!
Nie zbliżaj się!
Nie skrzywdzę cię.
- Czekaj! - Zostaw mnie w spokoju!
Proszę. Mogę to wyjaśnić.
To teraz umiesz mówić?
Zawsze umiałam. Teraz mnie rozumiesz, bo jesteś trollem.
Nie jestem trollem.
Nie chciałam…
Hildo, zaczekaj!
Wracam do domu!
Nie wychodź, proszę!
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Baba!
Hej! Możesz…
Ciężko było to ułożyć.
Była w łóżku Hildy?
Tak. Tak jak mówiłam.
Weszłam, a ona tam była, a Hildy nie było.
Chyba że…
Nie możesz być Hildą, prawda?
W świetle twoich ostatnich eskapad z trollami, to pewnie podmieniec.
- Co? - Była zamiana!
Hildę podmieniono na trollowe dziecko.
Chwila.
WIZYTA ASTRID HILDA
Jesteś małym trollem z wnętrza góry. Rozpoznaję cię.
Jeśli tu jesteś i jesteś taka, to znaczy, że Hilda musi być…
Nie rozumiem. To tutaj, prawda Rożku?
Tędy uciekliśmy.
Więc nie powinno tu być gdzieś jaskini?
Nie znajdziemy jej, stojąc tutaj. Rozejrzyjmy się i pilnujmy Baby.
Baba!
Ale ich dużo!
Myślisz, że jeden z nich…
Zgadza się. Ile to?
- 11 lub 12. - Dobra robota.
Idźcie w lewo.
- Patrol bezpieczeństwa. - Ciekawe, co knują.
Dzień dobry!
Miło was widzieć.
Były pożary na wzgórzach.
Słyszeliście plotki o nagłym wzroście liczby trolli.
Musicie wiedzieć,
że słyszę wasze obawy.
Dlatego ogłaszam godzinę policyjną
na wychodzenie za mur po zachodzie słońca.
Poza tym obiecuję, że po raz kolejny umieszczę ludzi
w wieżach naszego historycznego muru.
Zapraszam do zgłaszania się na dzwonkowych.
- Słucham? - Czy plotki są prawdziwe?
Mogą zaatakować?
Oczywiście!
Dlatego tu jestem.
Moi ludzie obdzwonkowują trollowe kamienie.
Co więcej, od jakiegoś czasu przygotowujemy się
na taką ewentualność.
Nasza technologia jest skuteczna.
Przedstawiam wam nasze supernowoczesne, lekkie działo na trolle.
Wyobraźcie sobie flotę tych cacek,
strzegących naszego pięknego miasta.
Flotę?
Mamy tylko jedno działo na trolle.
Nie muszą tego wiedzieć.
Dobrzy obywatele, bądźcie spokojni.
Zaopiekuję się wami.
Dobrze gada. Czuję się bezpieczniej z Ahlbergiem.
Na górze nie było bezpiecznie.
Oczywiście, że nie. Otaczały was trolle!
Martwiliśmy się, skarbie!
Ale cię uratował, prawda?
Dokąd idziesz?
Mówiliśmy, że nie musisz iść do szkoły.
Wolę coś robić, niż cały dzień oglądać głupoty.
ZGŁOŚ SIĘ TERAZ
Cześć. Jesteś!
Nie dzięki rodzicom.
Twoi też?
Chcę, żeby wszystko wróciło do normy.
Jak twoja noga?
Wciąż trochę boli, ale jest o wiele lepiej.
Jest Hilda?
Wiele przeszła z mamą.
Jej przyda się trochę wolnego.
Chodźmy na zajęcia.
Drogie dzieci.
Przykro mi,
ale nasza lekcja została dziś odwołana.
- Tak! - Super!
Zamiast tego mamy gościa.
Oficer Selby z patrolu bezpieczeństwa Trolberga.
- Cześć. - Przyniósł nagranie.
Trolle.
Przerażające.
Spragnione krwi. Lubią ludzkie mięso.
Ale czy są niebezpieczne?
Tak! Dlatego musimy się upewnić…
Pani Hallgrim.
Frido.
To nieprawda. Nie lubią ludzkiego mięsa.
Lubią warzywa.
I Pyszorty.
Opowiesz nam po filmie.
Trolle i ludzie są naturalnymi wrogami…
Nieprawda.
Frido, proszę.
…bohaterskie wysiłki patrolu utrzymały pokój
dla mieszkańców Trolberga,
zachowując czujność i wyprzedzając zagrożenie
na każdym kroku.
Ale nie zawsze było łatwo.
Kiedy człowiek przybył do tej doliny, brutalne ataki trolli były powszechne.
Nasi przodkowie mogliby nie przeżyć, gdyby nie jedna rzecz.
Symbol Trolberga,
skromny dzwonek.
Pod przewodnictwem Erika Ahlberga,
dowódcy patrolu…
Nie możesz…
Pani Hallgrim! Z całym szacunkiem, z doświadczenia wiem, że to nieprawda.
Trolle nie pożerają ludzi.
Zjadły mi dziadka!
- No nie! - Są złe.
Moja prababka wychowała trolla ze swojego ogrodu.
I pewnie zjadł mojego dziadka.
- Nieprawda! - Dzieci!
Podobno kradną dzieci.
To nieprawda!
Moi rodzice tak mówią.
Głupi jesteś.
Słuchajcie!
Mieszkaliście w Trolbergu całe życie.
Słyszeliście, żeby troll ktoś zjadł?
- Nie. - Raczej nie.
Nie powinniście słuchać kłamstw. Wychodzę.
I po to odwołano algebrę.
Hildo!
Szukaliśmy cały dzień. Chodzimy w kółko?
Nie sądzę.
Dlaczego nie znaleźliśmy jaskini?
Wiem, że tam jest. Ale jeśli nie wejdziemy…
Przepraszam panią.
Wszystko w porządku?
Tak! Wszystko w porządku.
Nie należy przebywać poza murami o tej porze.
A tym bardziej z dziećmi.
Mogę spytać, co tu robicie?
Mamy godzinę policyjną.
Słucham?
Szukamy…
Jagód. Wie pan? Na dżem.
Proszę tego nie ruszać.
Te jagody są bardzo trujące.
Wiedziałam.
Nie chodziło mi o te jagody.
Proszę pana?
Poruszają się.
Musi pani stąd iść.
Nie chcę nalegać.
Tak. Chodźmy, dzieci.
Tędy.
Czemu go okłamałaś?
Bo szukają tego samego, co my.
Ale chyba nie są przyjaciółmi.
No tak. Wracałam do domu.
Ten dźwięk.
Ten mały to było nic.
Te na murze mnie zabiją.
Tutaj.
Przed czym się chowasz?
Przed trollem.
A ty nie jesteś trollem?
Nie.
Jesteś tego pewna?
Przykro mi.
Ukrywasz się przed trollem, a znalazłaś trolla.
To musi być irytujące.
Jestem Trundle, jeśli cię to interesuje.
Hilda.
Jesteś większy od trolla, przed którym się chowam.
Tak, szkoda.
Gdybym nie był, mógłbym się stąd wydostać
równie łatwo, jak ty weszłaś.
Dzwony. Jesteś tu uwięziony.
Nie przejmuj się.
Oboje nie jesteśmy tam, gdzie chcemy.
Nie wiedziałam o tym. Jak mam wrócić do domu przez te dzwonki?
Do domu?
Tak, do domu. W Trolbergu.
Co planujesz tam robić?
Jesteś trollem. Zbudowali wielki mur, by cię powstrzymać.
Możesz tu zostać tak długo, jak zechcesz.
Wiem, że to niewiele.
Czy to jest już na zawsze?
To zależy.
Inne trolle ci tego nie powiedzą,
ale jest sposób, by cię odmienić.
Tak?
To stara magia, rzadko praktykowana.
Teoretycznie mógłbym to zrobić, ale nie w moim obecnym stanie.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Co?
Zrobię wszystko. Powiedz, a to zrobię.
To musi zostać między nami. Nikt inny nie może wiedzieć.
Dobra. Powiedz.
Cóż.
Chciałbym coś do picia.
Może trollowy miód.
Hildo!
To ten troll. Nie podda się.
Idź do niej.
Hildo!
Zwariowałeś?
To ona mi to zrobiła.
Trudno ci to zrozumieć,
ale w jej magii była dobroć.
Nie pozwoli, by coś ci się stało.
Zaopiekuje się tobą, jakbyś była jej własnym dzieckiem.
Zdecydowanie nie jestem.
Mimo to…
Hildo!
…póki tu jesteś,
ten troll jest twoją matką.
A matczyną miłość trzeba docenić.
Powinnam dalej jej szukać.
Nie, musisz odpocząć.
I nie ma sensu, żebyś dała się zjeść.
Twoja córka jest bardzo zaradna.
Na pewno coś wymyśliła.
Nie powinna…
Czy możesz…
Ty głupia!
Przepraszam. Nie chciałam krzyczeć…
Będzie dobrze. Trzymam cię.
No już.
Baba.
Nie rozumiem, dlaczego to zrobiłaś.
Moja córka jest delikatna.
Widziałaś, co tu się dzieje.
Zamiana w kamień. Dzwonki.
To nie jest miejsce dla niej.
I szykują się kłopoty.
Nie można tak podmieniać ludzi.
To porwanie!
A to co?
Jakby dźwięk. Albo raczej uczucie.
- Czuję, że tam jest. - Wszyscy to czujemy.
Nie wiem, co to jest, ale zawsze tam było.
Wzywa nas do miasta.
Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego tu jesteśmy,
skoro jesteśmy tak niemile widziani?
To oczywiste. Byliście tu na długo przed Trolbergiem.
Nie wiedziałam, że jest was tylu.
Wzywa nas coraz silniej.
Każdej nocy coraz więcej nas przybywa.
Ludzie to zauważyli.
Pewnie myślą, że planujemy szturm na miasto.
Ale nie planujecie?
Nie, ale nie o to chodzi.
Niektórzy chcą odpowiedzieć na wezwanie w jedyny możliwy sposób.
Ale czy mogą coś zrobić? Z murem i tymi dzwonami?
Może nie.
Niedługo świt. Powinnyśmy odpocząć. Jutro wielki dzień.
Dlaczego?
Pokażę ci, jak być trollem.
Może zbudujemy jakąś wielką siatkę,
żeby złapać wszystko, co przelatuje…
To za mało chwytliwe.
Potrzeba czegoś krzykliwego, a nie praktycznego.
Ale w tym momencie…
- Co to jest? - To broń.
Ma kompaktową wersję
technologii z działa na trolle, ale…
To może być właśnie to.
Ale to nieprzetestowany prototyp.
Nie wiem, czy to działa.
Chodź, Gerdo. Ludzie czekają!
Głazy to tylko duże kamienie,
a kamienie to nic w porównaniu z nowoczesnym odstraszaniem trolli.
To cacko zamieni trolla w nieszkodliwą kupę żwiru.
Jeśli Hilda się zmieniła, musimy ją znaleźć przed nimi.
Szukajmy jej.
Babo, włóż buty.
Może zostanę i się nią zaopiekuję?
Tylko cię spowolnimy. Sama zrobisz więcej.
No dobrze.
Poradzimy sobie z Alfurem.
Właściwie
Cedric i ja pomożemy szukać.
Rozumiem.
TROLLE I INNE NIEBEZPIECZNE STWORZENIA
Nie mów Johannie, ale sprawiasz mniej kłopotów niż zwykły dzieciak.
Babo.
„Włochaty złodziej” na pięć liter?
Babo?
Nie!
Babo!
Przepraszam!
Babo!
Niechlujnie. Proszę to zapamiętać.
Potrzebujemy kolejnej drużyny.
Proszę wybaczyć, ale wie pan, jak działają te dzwonki.
Nie powinniśmy szukać sposobów na uspokojenie sytuacji?
Patrz.
Z tym się mierzymy.
Tchórze. Zamieniają się w kamień, zamiast walczyć.
A reszta ucieka i znika, gdy wzejdzie słońce.
Uderza mnie, że trzymają się z daleka.
A mnie, że odmawiają nam zwycięstwa,
a jeśli…
Co to jest?
To chyba gołąb.
Cedric!
Musimy dostać się do środka.
- Słucham? - Zaskoczymy ich.
Zyskamy przewagę.
Nikt nie zna drogi do Krainy Trolli.
Jeszcze nikt.
Jeśli nam się uda, zastępco,
moje nazwisko zapisze się w historii Trolberga.
Chodź, opracujmy plan.
Uciszcie dzwony!
- Ahlberg fuj! - Uciszcie dzwony!
Uciszyć dzwony? Po czyjej jesteście stronie?
- Pokoju i komunikacji. - Walczymy z dezinformacją i strachem.
Naprawdę? Chętnie posłucham, co na to nauczyciele.
Ich nauczycielka jest z nich dumna. Proszę odejść.
Uciszcie dzwony! Uciszcie…
Uciszcie dzwony!
Co się stało?
Moja mama zgłosiła się
na dzwonkową Ahlberga.
Pewnie by tego nie pochwaliła.
Boję się tej rozmowy.
Mam ten czar.
- Tontu! - Macie ją.
Dziękuję.
Kto to?
Pomożecie mi zabrać ją do domu? Wyjaśnię po drodze.
Hilda jest trollem?
Tak, kiepska sprawa.
O rany!
Pytanie, co z tym zrobimy?
Jesteś czarownicą. Czy jest na to jakieś zaklęcie?
Musi być.
Zapytajmy Kaisę.
Gdzie mój sweter?
BIBLIOTEKA
Zamiana ciał. Tej książki szukasz.
- Dzięki. - Czekaj.
- Kto się zamienił? - Hilda!
Zamieniono ją na trollowego podmieńca i musimy ją odmienić.
Obawiam się, że to nie zadziała.
Co? Dlaczego?
Magia trolli działa inaczej.
Nie da się zwalczyć zaklęcia trolla.
Magia nie działa.
W ogóle.
Czarownice nie lubią mieszać się w sprawy trolli.
Chodzi o procedury.
Rada chętnie by ci to wyjaśniła.
Ale mówimy o Hildzie.
Znasz ją.
Znam. I wiem, że sama znajdzie wyjście.
Nie możesz pomóc?
Tak!
Dobrze spałaś?
Jak na te warunki.
Dokąd idziemy?
Na śniadanie.
Ludzie jedzą śniadanie.
A jest coś wegetariańskiego?
Dziękuję.
Możesz skubać mój liść.
Napój dla ciebie.
Dziękuję.
Pycha. Co to jest?
Trollowy miód.
Mocna rzecz.
Jeden łyk wystarczy ci na wiele dni.
Chyba pójdę rozprostować nogi.
- Na chwilkę. - Dobrze.
Za dużo miodu.
Kto go ma?
Tego mi było trzeba.
Czuję się, jakbym mógł złapać Leśnego Olbrzyma za rogi.
Czy to dobrze?
Zawsze coś.
Co dalej?
Dalej?
No tak.
Co zrobić, żebyś mnie odmienił?
Nie masz czasu pogadać?
Nie, spieszysz się.
Kto chciałby być trollem dłużej, niż to konieczne?
Nie chciałam…
Teraz proszę,
żebyś zdjęła te okropne dzwonki z moich drzwi.
Co? Jak mam to zrobić?
Gdybym wiedział, sam bym to zrobił.
Powiedz mi. Po co tu tyle dzwonków?
Ktoś chciał cię tu zatrzymać.
Bali się ciebie tak, że założyli ci dzwonek na nos.
A co myślą o mnie?
Jeśli to za trudne…
Nie.
Poradzę sobie.
O co chodzi? Czujesz coś?
Trolle!
Nie widzę jej z nimi. Ale spójrz, jaskinia.
Wiedziałam, że tu jest. Dokądś idą.
Hej, ty! Czekaj! Nie odchodź ode mnie.
Co? Nie!
Otwierajcie! Oddajcie mi ją!
Daj mi chwilę. Dobrze?
Johanno!
Dobra.
Bez paniki.
Może są przyjaźni.
Cześć. Nie chcę nikogo skrzywdzić. Szukam córki.
Chyba została…
Nie! Proszę, nie…
Manewry unikowe!
Cedricu!
Nie!
Odpal!
Wybacz, że odeszłam.
Czemu za to przepraszasz?
- Bo… - Nic ci nie umknęło.
Jakieś trolle chciały ukraść nam jedzenie. Odeszliśmy.
A dlaczego?
- Nie przyjaźnicie się? - To jak z ludźmi.
Są tu różne trolle, każdy ma inne myśli i priorytety.
Są dobre, złe, głupie. Trudno znaleźć wspólny język.
Powinniście pracować razem.
Potrzebujecie prawa albo przywódcy.
Chodź. Coś ci pokażę.
Co to za miejsce?
To był dom trolla,
który nazywał się Władcą gór.
Władca gór.
Tylko on zdołał zjednoczyć nas dostatecznie wielu wokół jednej idei.
O tym mówię. Jaka to była idea?
Atak armii trolli na miasto.
Co się z nim stało?
Pomysł okazał się dość popularny.
Ale nie wszyscy się zgadzali.
Doszło do bitwy.
W końcu został pokonany, zanim zdołał osiągnąć cel.
Od tamtej pory żaden troll nie próbował być władcą.
To może lepiej.
Dobra.
Potrzebujemy materii organicznej.
Mam włosy Hildy zaplątane na patyku,
który tu zostawiła. A co do dziecka…
Wiem, co się nada!
Idealnie.
Chyba wystarczy.
Oby się udało.
O tak.
Może sprawdź przypisy?
To wyjątkowe miejsce.
Tak sądzisz?
Poza jedzeniem, co robimy cały dzień?
To samo co ludzie.
- Co chcemy. - My tak nie mamy.
Chodzimy do szkoły, mamy pracę.
A nie chcesz tego robić?
Nie.
Może tylko ty.
Dlatego myślałam, że ci się tu spodoba.
Co robimy?
Pijemy. Jemy.
Myślimy. Wędrujemy.
Rzucamy sobą.
Rzucacie sobą?
- Tak. Wiesz? - Czekaj!
To taka zabawa!
Widzisz? Już łapiesz.
O co chodzi z tymi śmieciami?
Zbieramy je.
Zbędne rzeczy, które ludzie porzucili.
- Po co jej to? - To pewnie do skarbca.
Czytałam o skarbcach trolli.
Na pewno. Pokażę ci.
To, o czym myślisz, jest obecnie dość trudne do zdobycia.
Współczesne trolle mają skromniejsze kolekcje.
Jakie?
- Części samochodowe. - Beczki, wiadra i szyszki.
Kości!
Co zbierasz?
Miękkie meble.
Tak lepiej.
Mam dość tych zaklęć!
Patrz! Trollowe dziecko.
I Hilda!
Tak miało być?
Nie sądzę.
Chyba o tym mówiła Kaisa.
- Tak. - Luzik.
Znajdziemy inny sposób.
Wyglądało na to, że…
Dobrze się bawiła.
Jest fajnie?
Z tym ciałem mogłabym przebiec setki kilometrów.
Albo podnieść całą górę!
Dużo tu miejsca.
Żadnych dróg, samochodów,
ogrodzeń i murów.
Zapomniałam.
Ścigamy się na szczyt?
Co ty na to?
Z domu mam gorszy widok.
Mam dziwne pytanie.
Mam gdzieś tatę trolla?
Nie, a co?
Nic.
Trolle zwykle nie rodzą się w tak jak wy.
Nie masz mamy?
Była kiedyś trollica, matka nas wszystkich.
Ale zmarła dawno temu.
Moja córka przyszła do mnie. Wszyscy jesteśmy dziećmi kamieni w Ziemi.
Już za nią tęsknisz, prawda? Za córką.
Masz skarbiec? Musisz coś zbierać.
Nie potrzebuję wiele.
Ale mam to.
Wiem, że to niewiele.
To wspaniałe.
Cóż. Są teraz twoje.
Dobrze się bawiłam.
Ale widzisz, że to złe?
Może nie jest idealnie, ale zadbałaś o córkę.
Po drugiej stronie muru nie czeka ją nic lepszego.
To dom.
Jej dom. Powinna tu być z tobą.
Może popełniłam błąd.
Napraw go!
Zamień nas. Dasz radę.
Nie mogę. Za późno. Nie znam sposobu.
To był długi dzień.
Chodźmy spać.
Mówisz prawdę? Nie mówisz tego, żeby mnie tu zatrzymać?
Przykro mi.
Bardzo dobrze. Wiedziałem, że twoje ludzkie sztuczki pomogą.
Co dalej?
Spałaś?
Nie. Słyszałeś wczoraj ryk trolli? Jakby ze mnie drwiły.
- Jak twoje zadrapanie? - W porządku.
Mogłaś zostać zjedzona.
Wiem.
Dziś musi nam się udać. Musimy ją odzyskać.
Sami nie damy rady.
Wiemy o Hildzie i chcemy pomóc.
Jaki jest plan?
Najpierw musimy coś zrobić.
Chwila. To mój dom.
Co pani robi?
Dziękuję za pomoc.
Jesteście świetnymi przyjaciółmi.
Ale jesteście dziećmi. Przepraszam.
Hej!
Chwila!
Zaskoczyła mnie.
KAPITAN
Kapitanie?
Dobre wieści? Nowy trop?
Ktoś do pana. Mówi, że to pilne.
Zmieniła się w trolla.
Wiem, to brzmi dziwnie.
Nic mnie już nie dziwi. Jak możemy pomóc?
Jesteście patrolem.
Tam jest zbyt niebezpiecznie, chyba że z takim czymś.
- Chcesz uzbrojonej eskorty? - Dla bezpieczeństwa.
Niezła prośba. Możesz złożyć raport.
Ale niestety…
Pokażę ci, jak wejść do góry.
Odprowadzę cię osobiście.
- Tak jest. Rozumiem. - Rozumiesz?
- Mogę na ciebie liczyć? - Może pan.
Ahlberg mianował mnie tymczasowym dowódcą patrolu bezpieczeństwa.
Więc nam nie pomożesz.
Przykro mi, dzieci. Nagle mam dużo pracy.
To śmieszne.
Każdy, kogo prosimy, albo nie pomoże, albo nie da nam pomóc.
Wredni dorośli.
Słyszałeś wieści?
Podobno za bramą miasta było pełno trollowych kamieni.
Mówię ci, że dojdzie do ataku. Zapamiętaj moje słowa.
Do kogo się zwrócić?
- Co by zrobiła Hilda? - Zapytałaby trolla.
Powinniśmy porozmawiać z trollami.
Ale trolle nie potrafią mówić.
Wiem, ale może nie muszą.
Pamiętasz Krakena?
To wielkie jak wyspa coś z mackami?
Tak.
Pamiętam.
Wczułam się w jego myśli i przemówiłam do niego.
- Jeśli uda mi się z trollem… - Może pomoże nam znaleźć Hildę!
Ciężko będzie tam zdążyć przed nocą.
Moja mama będzie przy jednej z bram.
Odwrócisz jej uwagę.
Może.
Ale będziesz tam sama.
Nie mamy wyboru.
Ostatnie, o co proszę…
to przyniesienie mi czegoś wyjątkowego.
Leży w domu Władcy gór.
Ukrył swój skarbiec.
Powiem ci, gdzie go znaleźć.
Potrzebuję krwistoczerwonego przedmiotu,
niezwykle cennego.
Poznasz go, gdy go zobaczysz.
To musi być to.
Przynieś mi go,
a znów staniesz się człowiekiem.
Chwila. Znów jestem sobą.
Co to za miejsce?
Hildo!
Mamo?
Hildo!
Mamo! Słyszę cię.
Idę!
Hildo!
- Gdzie jesteś? - Mamo! Nie…
Przepuśćcie mnie!
Cześć. Jestem Hilda.
Pomocy!
Ratunku!
Hildo.
Mamo?
Co to było?
Wciąż jestem trollem.
Chodź, kulo.
Wynośmy się stąd.
Dobrze, że jest tu pusto.
Gdyby Władca gór wciąż tu był, to byłoby o wiele…
trudniejsze.
Baba, gotowa?
Spokojnie.
To działa.
A nie powinno?
Obudzi się za kilka godzin z bólem głowy.
To tutaj.
Tutaj? Ale gdzie jest jaskinia?
Namęczyłem się, by być tu osobiście.
Jeśli to będzie strata czasu…
Baba.
Oto wejście.
Pomóż mi znaleźć moją córkę.
Ba, ba…
Czekaj!
Mamo.
Troll!
Cofnij się, bestio!
Nie wierzę, że cię znalazłam!
Nie wiedziałam, co robić. Wariowałam…
Tak mi przykro.
Mamo! W porządku. Najważniejsze, że się znalazłyśmy.
Rożek!
Tontu! Alfur! Jesteście.
- Tak. - Tak.
I ty. Miło cię znów widzieć.
Opiekujesz się moją mamą?
Hildo. Spójrz na siebie.
Jesteś…
Silna!
Wiem. Wskakuj, Babo. Nie ma czasu do stracenia.
Dokąd idziemy?
Żeby wszystko naprawić.
Oto ona.
Druga wieża jest pusta.
Rozglądaj się, nie zasypiaj i tyle.
Hej! Mamo!
Kto to?
To mój syn!
Mam! Znalazłam to coś!
Możesz mnie odmienić!
Trundle!
Trundle?
Dziwne.
Zawsze tu był.
Hildo.
- Odsuń się. - Nie, mamo. W porządku.
Znalazłam córkę
i nie pozwolę ci jej odebrać.
Dzwony.
Hildo, co ty zrobiłaś?
Babo!
Mam cię!
Jeszcze jeden krok,
a obrócę cię w gruz.
Ahlberg? Co on tu robi?
Kolejny!
Schowaj to. To moja córka.
Czyżby?
Na pewno? Może kiedyś nią była.
Ale skąd mamy pewność,
że nie jest żądnym krwi potworem?
Może się na nas rzucić.
Odłóż to albo ci to zabiorę.
Muszę się bronić.
Zaczarowali cię swoją magią trolli.
Wezmę to.
Ostrzegam cię.
Mamo!
Cześć!
- Czy ty… - Tak.
To znowu ja.
I nie mam ubrań.
Może Baba odda ci swoje.
Dobrze, że przyszedł Tontu.
Mam coś na zmianę.
Jak to się stało?
Oddanie ich prawdziwym matkom musiało odkręcić zaklęcie.
To unieważniło umowę podmieńca.
Skoro tak, to wszystko inne było stratą czasu.
Nie potrzebuję tej kuli.
- Była tutaj. - Kula?
Gdzie się podziały dzwony?
Zdjęłam je. Trundle miał w zamian zdjąć czar.
Te dzwony były tu nie bez powodu.
Ta jaskinia to cela więzienna.
Cela Władcy gór.
Co? To nie ma sensu.
Hej. Oto moja kula.
Nareszcie!
Trundle?
Dziękuję za pomoc, Hildo.
Oboje mamy to, czego chcieliśmy.
Kłamca! Oszukałeś mnie!
On jest…
Ogromny!
Idzie prosto na Trolberg!
Musimy go powstrzymać.
Dobra, zaczynamy.
Cześć.
Pomóc ci?
Proszę. Tak lepiej, prawda?
Jeśli mogę, chcę czegoś spróbować.
Też się denerwujesz.
Ludzie myślą,
że wasza armia zaatakuje Trolberg.
Kurka wodna.
Co oni robią?
Zaatakuje miasto.
- Zaatakuje miasto? - Co?
Nie przejmujcie się.
Jest duży, jasne,
ale odejdzie, gdy zaczną dzwonić dzwony.
Davidzie, o co chodzi?
Wiem, że coś cię trapi, ale nie pomogę, jeśli mi o tym nie powiesz.
Robię to dla ciebie.
Dla mnie? Ale to ty…
Co się dzieje?
Dobra. Idziemy stąd.
Frido!
Mamo?
Frido, szybko! Do środka.
Co?
Nie pozwolę ci na to, bracie.
A co niby dokładnie robię?
Obaj wiemy, co się dzieje.
Dlatego zabrałem ci oko.
Nie będę z tobą walczył, bracie.
Nie chcę z nikim walczyć.
Wszystko gra?
Tak.
Zajmijcie pozycje!
Obserwujcie bramę.
Za późno.
Proszę.
Ten mur chronił mieszkańców Trolberga od setek lat.
Brońcie bramy.
Mówię wam.
Nie mów tego.
Będzie nadal ich bronić.
O rety!
Strzelać?
Nie, nic nie róbcie.
Jeden z nich nadciąga.
- Nie pozwolę na to. - Czekaj.
To moja wina. Mogę z nimi pomówić.
Pozwól mi spróbować.
Idź.
Dość!
Hildo!
Davidzie.
Mamo, muszę.
Nie idźcie dalej!
Teraz możecie wygrać,
ale walka nigdy się nie skończy.
Wszyscy przegrają.
Proszę!
Posłuchajcie mnie!
Frido!
Jesteś cała?
Tak. Co tu robisz?
Szukamy cię, żeby uniknąć katastrofy.
Nawiązałam kontakt z trollem,
by dowiedzieć się, co ci się stało.
Jestem tu. Czuję się, jakbym już tu była.
Ale to byłam ja!
Odkryłaś coś w czasie połączenia umysłów?
To skomplikowane. Ale ma coś wspólnego z ich matką.
Oczywiście!
To ich wzywa do miasta. Matczyna miłość.
O nie. Tego właśnie chce.
Podejdź bliżej, a otworzymy ogień.
Co to jest?
Nie wiem. Ale to nieprzyjemne.
Gdzie jest Ahlberg?
Zastępco!
Słucham?
Dobrze cię widzieć.
Przygotować broń do strzału.
Tak jest.
Cel namierzony. Działo naładowane.
- Ognia. - Stójcie!
Tylko nie strzelajcie.
Oślepłaś, mała?
Ten potwór zdepcze całe miasto.
To zabrzmi dziwnie,
ale pod Trolbergiem leży wielki troll.
Setki razy większy. I martwi się o swoje dzieci.
Dlatego tamten was prowokuje.
Jeśli je skrzywdzisz, trollica przestanie leżeć.
Zacznie ich bronić.
Wstanie
i zniszczy całe miasto.
Strzelaj, zastępco.
Nie.
Dałeś mi dowodzić, Eriku. Nie posłucham tego rozkazu.
Zwalniam cię ze służby. Odsuń się.
Nie!
Proszę, nie!
Dzięki.
Przygotujcie się do obrony miasta.
Pogadam z nimi. Możemy to powstrzymać.
Gadanie nie pomoże.
To wojna.
Nie musi tak być.
Wynośmy się stąd!
Trolberg zostanie zniszczony,
a jeśli mnie nie posłuchasz, to przez ciebie.
Dość tych bzdur.
Wracaj do matki i zejdź mi z drogi.
Hildo!
Rzuć mną!
Co?
Naładuj działo.
Proszę pana.
Co?
Gdzie ja jestem?
Ta dziewczyna zaczyna działać mi na nerwy…
Eriku.
Mamo.
Co robimy?
Musimy uciekać.
Zgoda.
Babo!
Babo, nie!
Trolle nacierają.
- Ognia! - Stać!
Słucham?
Co robimy?
Nic.
Nic nie robimy.
Bądźcie czujni.
Ale je wpuśćcie.
Czemu się tu zatrzymały?
Jesteśmy nad nią.
Też to czuję.
Ale nie wiem, czy sama sobie poradzę.
Pomożesz?
Ma na imię Amma.
To matka i babka wszystkich trolli.
Dawno temu zbudowała te góry jako dom dla swoich dzieci.
Spała między nimi, w otoczeniu tych, których kochała.
Pewnego razu, po długim odpoczynku, zobaczyła wioskę i ludzi.
Nie chciała przeszkadzać. Postanowiła poczekać, aż odejdą.
Ale wioska się rozrastała.
Na początku jej dzieci mogły być blisko niej.
Mogli rozmawiać.
Ale ludzie odsuwali je od niej coraz dalej.
Potem zbudowali mur.
- Zawsze mogła wstać. - Ale tego nie zrobiła.
Została tam, odcięta od swoich dzieci.
Dla nas. Dla naszego dobra.
Czujesz to?
Co się z nimi dzieje?
Ona mówi.
Ciężko przetłumaczyć język trolli. Ale powiedziała coś takiego:
„Moje dzieci, jestem z was dumna.
Nie pamiętacie mnie, ale ja nigdy was nie zapomnę.
Dbajcie o siebie.
Bądźcie silne i dobre. Zawsze jestem blisko was”.
Erik Ahlberg otrzymał medal
za „odwagę i instynkt dyplomatyczny”,
które zapobiegły wojnie.
Od razu ogłosił, że odchodzi ze służby publicznej.
Pierwszym aktem komendantki Gerdy Gustav było ogłoszenie dorocznej Nocy Trolli.
Każdego roku otwiera się bramy i ucisza dzwony,
a ludzie góry mogą w pokoju przejść przez Trolberg.
Nie jest idealnie.
Wielu ludzi nadal boi się trolli, a one nas.
Ale to już coś.
Może kiedyś będziemy żyć w pokoju, ramię w ramię.
W kilka innych nocy też można spotkać trolla w Trolbergu.
Czasem wychodzę na zbocze.
I też jestem trollem.
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK LUKE’A PEARSONA
NA PAMIĄTKĘ
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz