Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(อำนวยการสร้างโดย ‎สตูดิโอ NETFLIX/PEARL)
‎นักวิทยาศาสตร์เล่าเรื่องราว ‎ในอวกาศให้เราฟังได้มากมาย
‎พวกเขาบอกเราได้ว่า ‎ดวงดาวอยู่ห่างจากเราไปแค่ไหน
‎พวกเขาบอกได้ว่าอวกาศ ‎อยู่สูงขึ้นไปจากโลก 100 กิโลเมตร
‎แต่พวกเขาไม่อาจบอกเรา ‎เรื่อง "หมาอวกาศ"
‎มันชอบไล่ดาวหาง ‎และเกลือกกลิ้งละอองดาว
‎เท่าที่หมาอวกาศรู้
‎ดวงจันทร์เป็นเพียง ‎ลูกบอลลูกใหญ่น่ากิน
‎และในแทบทุกคืน มันจะของับสักคำ!
‎และนั่นคือเหตุผลแท้จริง ‎ที่ดวงจันทร์เปลี่ยนแปลงรูปร่าง
‎งั้นเวลาดวงจันทร์กลมโต
‎ก็แปลว่าหมาอวกาศ ‎ไม่งับดวงจันทร์เหรอคะ
‎นั่นคือตอนที่เทพีจันทรา ‎ฉางเอ๋อสั่งให้มันคายออกมาจ้ะ
‎ทีนี้มีใครอยากฟัง ‎คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์บ้าง
‎ขอโทษค่ะ ป่าป๊า ‎หนูชอบคำอธิบายของแม่มากกว่า
‎ไม่มีพวกซะแล้ว
‎เล่าเรื่องฉางเอ๋อให้ฟังหน่อยสิคะ
‎อีกแล้วเหรอจ๊ะ
‎ขอฟังอีกค่ะ ‎หนูชอบฟังเรื่องของเทพีจันทรา
‎เล่าให้ฟังหน่อยนะคะ หม่าม้า
‎จากตำนานเล่าขานบ้านเรานี้
‎มียอดหญิงฉางเอ๋อแสนงาม
‎กับพ่อหนุ่มหล่อเหลา ‎นามโฮ่วอี้ที่รักกัน
‎- จริงแท้เหรอ ‎- จริงแท้
‎แต่เธอกินยาแสนวิเศษไป
‎จึงได้มีชีวิตชั่วกาล
‎แล้วพลันล่องลอย
‎จากชายสุดเสน่หา
‎บินขึ้นไปเฝ้าคอย
‎อยู่ที่ดวงจันทรา
‎และตอนนี้เธอก็อยู่ที่นั่น
‎บนดวงจันทร์ ‎มีเพียงกระต่ายหยกเป็นเพื่อน
‎ทำไมล่ะคะ
‎เพราะโฮ่วอี้ตายอยู่บนโลกนี้จ้ะ
‎และเวลาที่เธอร้องไห้ ‎น้ำตาของเธอแปรเปลี่ยนเป็นละอองดาว
‎เฝ้าแต่หวังคอยยอดชายสุดเสน่หา
‎รอด้วยใจเลื่อนลอย
‎อยู่ที่ดวงจันทรา
‎ตลอดกาล
‎นานแสนนาน
‎ป่าป๊าคิดว่าฉางเอ๋อมีตัวตนจริงไหมคะ
‎ถ้าแม่ของลูกบอกว่าจริง ‎เธอก็ต้องมีอยู่จริงแน่นอนจ้ะ
‎ขอบคุณนะคะ
‎ดูสิจ๊ะ ลูกเห็นกระต่ายหยกไหม
‎เขากำลังปรุงยาวิเศษอยู่
‎หนูเห็นเขาค่ะ!
‎ลูกคิดว่าเขาทำอะไรอยู่จ๊ะ
‎พระจันทร์บด!
‎จรวดกระต่ายน้อยมาแล้ว!
‎ดูยานอวกาศของหนูสิคะ
‎ช้าๆ หน่อย นักบินอวกาศจิ๋ว
‎ลูกมีเบรกอวกาศนะ ใช้หน่อยสิจ๊ะ
‎ผ่อนเครื่องหน่อยจ้า
‎ระวังค่ะ หม่าม้า ป่าป๊า
‎ลูกอยากช่วยเรา ‎ทำขนมไหว้พระจันทร์วันนี้ไหมจ๊ะ
‎ได้เหรอคะ
‎แม่คิดว่าถึงเวลาแล้ว ‎ที่ลูกจะได้เรียน
‎วิธีทำขนมไหว้พระจันทร์ ‎สูตรพิเศษของบ้านเรา
‎เยี่ยม!
‎ขอโทษค่ะ ขอทางหน่อย
‎ห่อ! คลึง! รีด! ตี! ‎ห่อ! คลึง! รีด! ตี!
‎แป้งก็ร่อนไป ตีไข่ให้ดี
‎หนึ่งชั่วโมงต้องนวดแป้งทุกที
‎เสร็จจากนี้ก็เริ่มต้นใหม่
‎ห่อ! คลึง! รีด! ตี! ‎ห่อ! คลึง! รีด! ตี!
‎แป้งห่อไส้ ปั้นไปตามวิธี
‎ปัดด้วยไข่ และอย่าให้เลอะซี
‎เป็นของขวัญที่น่าชื่นใจ
‎ขนมไหว้พระจันทร์เป็นประเพณี
‎ใส่ความละเมียดที่มีเรื่อยมา
‎อบให้นุ่มละมุนด้วยความรัก หวานฉ่ำ
‎ดื่มด่ำหอมเลอค่า
‎ขนมไหว้พระจันทร์นั้นมีมนตร์ขลัง
‎ยังรับรู้ได้อยู่รอบกาย
‎เวทมนตร์ขนมไหว้พระจันทร์พร่างพราย
‎ขอเพิ่มอีกห้า
‎หรือว่าสิบสอง ‎เพราะญาติพี่น้องของฉันจะมาหา
‎รู้อยู่แล้ว ไม่พ้นอย่างเคย
‎เขาชอบหนักหนา
‎คิดดูแล้วงั้นขอเพิ่มมาสักยี่สิบเลย
‎เปรียบข้อความจากจันทร์ฉาย ‎ให้เราได้ตระหนัก
‎“ชีวิตพึงยินดีกับสิ่งที่รัก”
‎เวทมนตร์ขนมไหว้พระจันทร์
‎คุณ
‎ซ่อนในขนมไหว้พระจันทร์ให้เธอ
‎กรอบร่วน หวานมัน ‎ขนมไหว้พระจันทร์ทำเองจ้า
‎ขอสิบชิ้นจ้ะ
‎รู้ไหมคะว่าถ้าเอาขนมไหว้พระจันทร์ ‎มาวางซ้อนกันสี่หมื่นล้านชิ้น
‎คุณจะไปถึงดวงจันทร์ได้
‎ต้องใช้เยอะเชียวเนอะ
‎แต่ถ้าดวงจันทร์อยู่ในจุด ‎ที่โคจรห่างจากโลกมากที่สุด
‎คุณจะต้องใช้อีก 426,000,232 ชิ้น!
‎ต้องเริ่มอบขนมซะแล้วสิ
‎เวทมนตร์ขนมไหว้พระจันทร์ให้เธอ
‎แล้ว... ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสี
‎สู่งานเทศกาลยิ่งใหญ่
‎แสนเบิกบานในหัวใจ
‎เวทมนตร์ขนมไหว้พระจันทร์
‎ซ่อนในขนมไหว้พระจันทร์ให้เธอ
‎(สี่ปีต่อมา)
‎ขนมไหว้พระจันทร์นั้นมีความหลัง
‎ตั้งแต่ครั้งยังมีแต่เรา
‎ยามที่นึกเรื่องเล่าจากหม่าม้า พาให้
‎ใจคิดหวนวันเก่า
‎เวทมนตร์วันที่พ้นผ่าน
‎จะแสนนานยังย้ำเตือน
‎ภาพความหลังยังฝังใจ
‎ไม่เลือน
‎- ได้แล้วครับ ‎- สุขสันต์วันไหว้พระจันทร์
‎ขอบคุณนะ
‎ยิ้มหน่อย
‎ยิ้ม!
‎แน่ใจนะว่าไม่อยากให้พ่อไปด้วย
‎ค่ะ หนูทำได้ค่ะ ป่าป๊า
‎ขนมไหว้พระจันทร์ล่ะ
‎ได้แล้ว เชือกจูงบันจี้ล่ะ
‎- มีแล้ว ‎- แล้วบันจี้ล่ะ
‎มาแล้ว
‎พร้อมแล้วนะ
‎ลูกจ๊ะ คืนนี้เรามีแขก อย่ากลับช้านะ
‎หนูจะกลับมาให้ทันค่ะ
‎ป่าป๊า
‎ระวังหน่อย!
‎ขอโทษค่ะ
‎สัปดาห์หน้าเจอกัน เฟยเฟย
‎ได้เลย บาย
‎มาโน่นแล้ว!
‎ขนมไหว้พระจันทร์แสนอร่อย ‎อบใหม่ๆ สำหรับคืนนี้เลยค่ะ
‎เราขอสี่ชิ้น
‎สี่เหรอ ทำไมไม่เอาไป 16 เลยคะ
‎พวกคุณสร้างรถไฟที่เร็วที่สุดในโลก ‎น่าจะหิวกันแย่นะคะ
‎หนูรู้เรื่องแม็กเลฟด้วยเหรอ
‎หนูเรียนเรื่องนี้ที่โรงเรียน ‎มันไม่ต้องมีล้อเลยด้วย
‎แค่ลอยอยู่บนสนามแม่เหล็ก ‎ที่เหมือนหมอนอากาศนุ่มๆ
‎การลอยตัวด้วยแรงแม่เหล็กนี่ ‎เจ๋งสุดๆ เลย!
‎นายรู้ไหมว่ามันทำงานอย่างนั้น
‎ป่าป๊า! ‎หนูขายขนมไหว้พระจันทร์ทั้งหมดให้...
‎อินทผลัมเหรอ เราไม่เคยใช้นี่คะ
‎มันไม่อยู่ในสูตรขนมของหม่าม้านะ
‎พ่อแค่คิดว่าเราน่าจะลองสูตรใหม่ ‎เพื่อเป็นเกียรติกับแขกของเรา
‎เฟยเฟย นี่คุณจง
‎สวัสดีจ้ะ เฟยเฟย
‎สวัสดีค่ะ
‎ดีใจจังที่ได้เจอ...
‎ไม่นะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎ขอโทษด้วยนะคะ
‎ไม่เป็นไร ผมเก็บให้เอง
‎ทัวร์!
‎เฟยเฟย เราพาคุณจง ‎ไปทัวร์ร้านกันดีไหม
‎น่าสนุกจังค่ะ
‎ขอโทษนะคะ หนูมีการบ้านต้องทำ
‎เอาไว้เราค่อยทำด้วยกันทีหลังก็ได้นะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎ก็ได้จ้ะ
‎ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะทำตก
‎ผมเองก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน
‎ขอบคุณนะคะ!
‎ล้อเล่นน่า
‎ตรงนั้นคือที่ที่เราทำ ‎ขนมไหว้พระจันทร์
‎เสร็จแล้วก็เอามาขายตรงนี้
‎กบกระโจน!
‎อะไรนะ
‎เร็วสิ! กระโจนข้ามผมเลย
‎ไม่!
‎อะไร ไม่รู้จักท่ากบกระโจนเหรอ
‎เอ้า จับโคร้กไว้ที
‎เอากบมาปล่อยในนี้ไม่ได้นะ
‎นายเป็นใครเนี่ย
‎พี่เพิ่งเจอแม่ผมไง
‎ผมชื่อชิน
‎ผมได้ที่สี่ในการแข่ง ‎ตีปิงปองเมืองหยานสี
‎น่าจะได้ที่สาม
‎และอีกอย่างนะ ผมมีพลังพิเศษ
‎ลองเดาสิว่าอะไร
‎น่ารำคาญเป็นพิเศษ
‎ฉันมีพลังพิเศษสองอย่างละ!
‎ดูตรงนั้นสิ
‎พี่เห็นอะไร
‎ผนัง
‎สำหรับพี่ มันคือผนัง
‎สำหรับผม ‎มันคือสิ่งที่ต้องผ่านไปให้ได้
‎นายวิ่งทะลุผนังได้เหรอ
‎อยากเห็นไหมล่ะ
‎อยากสิ อยากเห็นมากเลย
‎ไร้สิ่งกีดขวาง!
‎พี่เห็นหรือเปล่า
‎ผมเกือบทะลุผนังไปได้ทั้งตัวแล้ว
‎โมเลกุลของผมเปิดออก ‎สัมผัสได้เลยว่ามันแยกตัวออกจากกัน
‎รู้สึกเหมือนจักรวาล ‎เรียกชื่อผมงั้นแหละ
‎ป่าป๊า เขาวิ่งชนผนังนะ
‎เด็กผู้ชายอายุแปดขวบ ‎ก็พลังล้นเหลือแบบนี้ละ
‎ครั้งนี้อย่าไปถือสาเขาเลย
‎ครั้งนี้เหรอคะ
‎แม่ของเขาเป็นคนดีมาก ว่าไหม ‎ลูกน่าจะคุยกับเธอหน่อยนะ
‎ทำไมคะ
‎ลูกไม่เคยรู้สึก...
‎เหงาบ้างเหรอ
‎ไม่เคยเลย ทำไมคะ พ่อเหงาเหรอ
‎หนูมีพ่ออยู่ด้วย เรามีกันและกัน
‎แน่นอนจ้ะลูกรัก ‎เราจะมีกันและกันแบบนี้ตลอดไป
‎ไม่ว่าอะไรก็เปลี่ยนเรื่องนี้ไม่ได้
‎แต่เฟยเฟย
‎มีเรื่องสำคัญ ‎ที่พ่ออยากคุยกับลูกมาสักพักแล้ว
‎ลูกก็รู้ว่าตั้งแต่...
‎สวัสดีจ้า!
‎มีใครสั่งปูขนตัวโตๆ 12 ตัวไหม
‎เขยิบไป คนสวยจะโปรยเสน่ห์ปลายจวัก
‎สวัสดีค่ะ คุณป้า!
‎แหม เฟยเฟย โตขึ้นเป็นกองเลยนะ
‎- ดีจังที่ได้เจอหนู ‎- ไงจ๊ะ เฟยเฟย
‎ขอทางให้แม่ครัวตัวจริง ‎ของบ้านนี้หน่อย
‎ดูสิจ๊ะ
‎ว้าว ของโปรดหนูเลย!
‎- หิวแล้ว! ‎- ร้อนๆ น่ากิน!
‎นั่นแหละฉัน ที่รัก
‎เกี๊ยวพวกนี้น่ากินพอๆ กับของฉันเลย
‎กลิ่นหอมจังค่ะ
‎เฟยเฟย ชิมนี่สิ
‎ขอบคุณค่ะอาม่า
‎ขอทางหน่อย
‎หลานผอมกะหร่องเลย
‎- ไม่มีใครหาข้าวให้กินหรือไง ‎- หม่าม้า
‎ปูขนเป็นปูที่อยู่ในรู
‎เป็นที่รู้จัก ‎ในเรื่องก้ามที่มีขนยุ่บยั่บ
‎ไงคะ อากง
‎เฟยเฟย เราใส่อินทผลัม ‎ตอนอบรอบสองดีไหมจ๊ะ
‎หม่าม้าชอบไส้เมล็ดแตงโมมากกว่าค่ะ
‎ตระกูลฉันใช้อินทผลัม ‎ที่ปลูกในสวนของเรา
‎ลองชิมดูสิจ๊ะ อร่อยมากเลยนะ
‎หนูอาจจะแพ้อินทผลัมค่ะ
‎อีกอย่าง บ้านเราใช้แค่ ‎สูตรพิเศษของบ้านเราเท่านั้น
‎อ้อ จ้ะ
‎ขวาเธอหรือซ้ายฉัน
‎ดูเหมือนโต๊ะจะหนักขึ้นทุกปีเลยนะ
‎จานร้อนจ้า ระวังนะ
‎ถ้วยไหม
‎เอาถ้วยเพิ่มไหม
‎ห้ามกระต่ายนั่งโต๊ะนะ
‎แกก็จำที่หม่าม้าบอกได้นี่
‎- แล้วนั่นก็ที่ฉันด้วย ‎- เดี๋ยวฉันถือเอง
‎ให้ช่วยไหม อาม่า
‎จัดโต๊ะสวยจัง
‎ฉันนั่งตรงไหนดีคะ
‎ตรงนี้ ข้างๆ ผม
‎ขอบคุณค่ะ
‎แน่อยู่แล้ว
‎เอาละ
‎ปูขนรุกรานน่านน้ำท้องถิ่น ‎ทำลายแหชาวประมงและสายพันธุ์ท้องที่
‎ดูสิว่าพระจันทร์ดวงใหญ่ ‎สุกสว่างแค่ไหน
‎คุณมีซอสเปื้อนตรงด้านข้าง...
‎พอถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว ‎จะต้องใหญ่โตมากแน่
‎เทศกาลโปรดของหม่าม้า
‎พ่อของหนูบอกว่าหนูชอบฉางเอ๋อมาก
‎เทพีน้อยที่น่าสงสาร!
‎ต้องอยู่โดดเดี่ยวบนดวงจันทร์
‎มีเพียงกระต่ายหยกเป็นเพื่อนปลอบใจ
‎ไม่เอาน่า ‎ฉางเอ๋อชอบอยู่คนเดียวบนดวงจันทร์
‎นางถึงได้กินยาอมตะทั้งสองเม็ด ‎แทนที่จะเก็บไว้ให้โฮ่วอี้!
‎จริงๆ แล้ว แม่ฉันบอกว่า ‎ฉันอาจเป็นญาติกับโฮ่วอี้...
‎โฮ่วอี้มือธนู โชะ!
‎ชิน!
‎เรื่องไม่ใช่แบบนั้นค่ะ คุณป้า ‎โฮ่วอี้ออกไปสู้กับปีศาจ
‎ด้วยคันศรและธนู...
‎ตอนที่โจรบุกมาและพยายาม...
‎ขโมยยาอมตะงั้นเรอะ
‎ใช่ นางกลืนยาทั้งสองเม็ดลงท้อง ‎เพราะจะซ่อนมันเท่านั้นแหละ
‎เชื่อไม่ลง
‎ฉางเอ๋อลอยขึ้นสู่ฟากฟ้า ‎ในขณะที่รักแท้ของเธอต้องอยู่ที่นี่
‎ซี้แหงแก๋
‎ตอนนี้เธอเลยต้อง ‎อยู่กับกระต่ายแทนสามี
‎เลือกได้ดี
‎แต่เธอไม่มีทางเลือกนี่คะ ‎เธอไม่ได้อยากทิ้งโฮ่วอี้ไว้นะ
‎เธอคิดถึงโฮ่วอี้ ‎และร้องไห้หาเขาทุกวันเลย
‎หลานรู้ได้ยังไงจ๊ะ
‎พวกเขาแชตคุยกันไง
‎อย่าแกล้งเฟยเฟยน่า
‎- ก็แค่ตำนานโง่ๆ ‎- ไม่ใช่แค่ตำนานโง่ๆ นะ
‎มันคือเรื่องจริง ‎ฉางเอ๋อมีตัวตนอยู่จริง
‎เฟยเฟย!
‎ตอนนี้เธออยู่บนดวงจันทร์ ‎รอคอยรักแท้คนเดียวของเธออยู่
‎เฝ้ารออยู่ ใช่ไหมคะ ป่าป๊า
‎ให้เวลาแกสักพักเถอะ
‎แกเรียนได้ที่หนึ่งของห้อง ‎แต่ยังเชื่อเรื่องฉางเอ๋อเนี่ยนะ
‎เหลือแค่แกกับฉันแล้วบันจี้
‎เราคือผู้เชื่อคนสุดท้าย
‎โอ๊ย!
‎ฉันไม่มีอารมณ์เล่นด้วยหรอกนะ
‎รู้ไหมว่าผมเป็นอะไร ค้างคาว!
‎ค้างคาวบ๊องน่ะสิ
‎หวังว่าพี่จะชอบค้างคาวบ๊องแล้วกัน ‎เพราะพี่จะได้เจอผมบ่อยเลย
‎ไม่บ่อยหรอกถ้าเลี่ยงได้
‎ยังไม่รู้เหรอ
‎- เราจะเป็นพี่น้องกันแล้วนะ ‎- ฮะ
‎แม่ผมกับพ่อพี่จะแต่ง...
‎อย่าพูดนะ หยุดเลย!
‎ไงจ๊ะ เฟยเฟย
‎สวัสดีค่ะ
‎ฉันไม่อยากให้หนูพลาดของหวาน
‎ฉันเก็บขนมไหว้พระจันทร์ชิ้นพิเศษ ‎จากบ้านเกิดฉันไว้ให้
‎ไม่ใส่อินทผลัมจ้ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไร้สิ่งกีดขวาง!
‎ชินอาจจะเอะอะโวยวายไปบ้าง
‎แต่ผ่านไปสักพักหนูก็จะชินเองจ้ะ
‎จง! รีบมาก่อนที่ฉันจะ ‎เล่นมาจงชนะทุกคน
‎แหม เดี๋ยวก็รู้
‎เดี๋ยวก็ชินงั้นเหรอ
‎ฉันไม่มีวันชินหรอก!
‎ขนมไหว้พระจันทร์ของคุณ ‎วิเศษวิโสอะไรนัก
‎ไม่เห็นจะอยากได้...
‎ไม่อยากได้คุณด้วย!
‎ฉันแค่อยากให้ทุกอย่าง ‎กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน
‎ป่าป๊าเคยเชื่อเรื่องฉางเอ๋อ
‎เคยบอกว่าเธอมีตัวตนจริงๆ
‎แต่ป่าป๊าเปลี่ยนไปแล้ว
‎ถ้าป่าป๊ากลับมาเชื่ออีก ‎เขาจะไม่มีวันแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น
‎เขาจะจำได้ทุกอย่าง
‎เขาจะจำแม่ได้
‎บันจี้!
‎หม่าม้า
‎ทำไมถึงเป็นแบบนี้คะ
‎เวลาแหงนหน้าขึ้นสวรรค์ ‎ทันใดก็เจอหน้าแม่
‎นึกถึงแววตาแสนนุ่มนวล
‎อุ่นไอเคยเฝ้าดูแล
‎เคยเป็นเหมือนครอบครัวเพียบพร้อม
‎พ่อแม่ลูกอุ่นใจ
‎ไม่คิดว่าป่าป๊ากล้ามองคนอื่นเขา
‎และกลับหลงลืมแม่เรา
‎สุดโปรดเรื่องเล่าจากหม่าม้า ‎นั่นคือตำนานฉางเอ๋อ
‎เสียรักในดวงใจโฮ่วอี้ ‎ขึ้นฟ้าลอยลับไม่เจอ
‎เธอรอพบเขาตลอดมา
‎ใยป่าป๊ารอไม่ไหว
‎ถ้าพิสูจน์ให้เขาเห็นจริงในเรื่องราว
‎คงไม่ลืมเรื่องเก่า
‎ฉันรู้ว่าฉางเอ๋ออยู่บนนั้น
‎แต่จะพิสูจน์ได้ยังไง
‎เธออยู่ห่างไป 384,000 กิโลเมตร
‎ฉันจะทำยังไงดี
‎เหินขึ้นไป
‎หรือว่า... นั่นฉางเอ๋อจะเรียกฉัน
‎เหินขึ้นไป
‎เธอคงคอยดูที่ข้างบนนั้น
‎อาจจะมองเห็นที่ใจเรียกร้อง
‎เสียงของฉันนั่นเธอได้ยินบ้างไหม
‎เหินขึ้นไป
‎มันคงดีถ้าฉันมีปีกให้ล่องลอยไกล
‎ถึงที่ที่พบผู้คนเข้าใจ
‎ท่องเนินทรายที่บนเปลือกดวงจันทร์
‎จะมีทางบ้างไหมได้ไปอย่างนั้น
‎จรวดพุ่งไปที่ดวงจันทร์
‎เพื่อครอบครัวเพียบพร้อม ‎จะยอมออกบินให้สุดไกล
‎แล้ววันนั้นป่าป๊าต้องรู้ว่า ‎รักมั่นคงยืนยาวเพียงใด
‎รักเที่ยงแท้ ใช่เพียงแค่เห็น ‎แต่เป็นความจริงในใจ
‎คงรู้ได้
‎ต้องทำยังไงถึงพบทางให้ฉันสู้
‎เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ก็ยังไม่รู้
‎ถ้าขึ้นจรวดไป เป็นไงจะลองดู
‎ใฝ่ฝันอยู่แค่เพียงเหินขึ้นไป
‎รอก่อนฉางเอ๋อ ฉันจะไปหา ล่องลอยไกล
‎พิสูจน์ให้ได้เห็นเลยป่าป๊า
‎จะตัวเบา ไร้แรงถ่วงตัวเรา
‎และฉางเอ๋อ ไม่นานต้องเจอะกัน
‎จรวดพุ่งไป
‎ที่ดวงจันทร์
‎บันจี้ เราจะพิสูจน์ให้ได้ ‎ว่าเธอมีตัวตนจริงๆ
‎ป่าป๊า
‎หนูขอซื้อของไปทำ... ‎โครงงานวิทยาศาสตร์ได้ไหมคะ
‎ได้สิ
‎ขอบคุณค่ะ
‎นี่ครับ
‎ผมไม่ได้สั่งอะไรนะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ขอบคุณ
‎มันถูกแต่งขึ้นโดยกวี ‎ที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง
‎ในช่วงราชวงค์ถังและซ่ง
‎นี่จะออกสอบด้วยนะ
‎มีเรื่องอยากบอกให้เรารู้ไหม เฟยเฟย
‎ไม่มีค่ะ
‎วันนี้เธออาจเป็นที่หนึ่งของห้อง
‎แต่พรุ่งนี้เธออาจหล่นไปอยู่ที่ 30
‎ห้ามวาดรูปเล่นในคาบ
‎ใช้แม่เหล็กช่วยผลักจากพื้น
‎ลดแรงต้านให้เบาขึ้น
‎พบแล้วไง
‎เอฟคือแรง แน่นอน
‎และจี ความโน้มถ่วง ถูกใช่ไหม
‎เพิ่มแรงยกที่ถูกต้อง ‎ไจโรหมุนช่วยนำร่อง
‎คือทางไป
‎ท่อไอพ่นเริ่มทำงาน
‎ไม่นานทะยานบินสูง
‎เทียนเล่มน้อยยังทำให้โคมล่องลอย ‎บอกเลยว่าฉันทำได้
‎แล้วอย่างเราจะเป็นนักบินอย่างเขา ‎ไม่ต้องสงสัย
‎ทีละนิด ต่อเติมภาพในความคิด ‎ให้กลายเป็นจริงดังใจ
‎ดูนี่ไง
‎เริ่มต้นการปล่อยยาน อีกไม่นานเต็มที
‎เริ่มนับถอยหลัง ตั้งใจดูให้ดีๆ
‎มั่นใจว่ามันใช่ บินไปแล้วครั้งนี้
‎เกาะให้แน่นๆ นะ บันจี้!
‎เหินขึ้นไป
‎รอก่อนฉางเอ๋อ ฉันจะไปหา
‎ล่องลอยไกล
‎พิสูจน์ให้ได้เห็นเลยป่าป๊า
‎จะตัวเบา ไร้แรงถ่วงตัวเรา
‎และฉางเอ๋อ ไม่นานต้องเจอะกัน
‎จรวดพุ่งไปที่
‎ดวงจันทร์
‎ฉันทำได้ ทำได้แล้ว!
‎เราตายแน่!
‎- ชิน ‎- ไง พี่เฟยเฟย
‎ไอ้ค้างคาวบ๊อง!
‎ฉันไม่ได้คำนวณน้ำหนักนายด้วย
‎เราตายแล้วเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เรากำลัง... ลอยขึ้นไป
‎นี่มันอะไร...
‎ชิน!
‎ภาวะไร้แรงโน้มถ่วงจ้า!
‎ลงมานี่นะ นี่ไม่ใช่เวลาเล่น!
‎ผ้าอ้อมของอากงเหรอ
‎ต้องอยู่ในนี้นานนี่นา
‎พี่เฟยเฟย!
‎จับไว้!
‎อะไรเนี่ย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎กล้องฉัน...
‎บันจี้ เจ้าพวกนี้จะพาเราไปไหน
‎ว้าว!
‎โอ้โฮ
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎อะไรน่ะ ‎ขนมไหว้พระจันทร์พูดได้เหรอ
‎เร็วเข้า ท่านรออยู่!
‎มาเร็ว ไปกันได้แล้ว!
‎- ตามเรามา ‎- ทางนี้!
‎ก้าวระวังนะ
‎เธอต้องชอบแน่
‎รอไม่ไหวแล้ว!
‎ยามราตรี
‎มีเรานำความสว่างใส
‎พวกเธอพร้อมที่จะจ้องดู
‎ผู้เลื่องลือใช่ไหม
‎เพราะข้า...
‎ฉางเอ๋อเหรอ
‎แสงจ้ากว่าแสงใดใด
‎ฉางเอ๋อ!
‎เธออธิษฐานที่ใต้แสงแห่งฉัน
‎ดาราแวววามงามเด่น
‎รีบวิงวอนขอ เอาให้เธอพอใจ
‎ยามทอประกายที่ใสเย็น
‎ดวงดาวเผาไหม้
‎จากฝุ่นและผง
‎รวมตัวด้วยแรงพลังระเบิดแสงช่วยส่ง
‎จะกล้ามาลอง ประชันส่องแสง
‎ไม่เทียบเท่าฉันผู้ร้อนแรง
‎ยามราตรีมีเรานำความสว่างใส
‎ความงามที่เธอตรึงตรายิ่งกว่าในโลกใด
‎เธอพร้อมได้จ้องฉัน ‎ผู้แสนเลื่องลือใช่ไหม
‎ที่สุดแสงจ้ากว่าแสงใดใด
‎โว โอๆๆ เชิญมาเยือนลูนาเรีย
‎โว โอๆๆ เมืองมลังเมลืองลีลา
‎โว โอๆๆ เด่นสง่าด้วยราศี ‎ก็เพราะว่าฉันนี้ ฉันนี้
‎ใครจะสู้ไม่เห็นมีอ้ะ
‎ด้วยรังสีแสงแรงละลานส่องฉาย
‎ราตรีกลายเป็นทิวา
‎หมู่ดาวใหญ่น้อยคอยแต่อิจฉาฉัน
‎มันช่วยไม่ได้นี่นา
‎ก็ฉันพราวแพรวแวววาว
‎หนึ่งเดียวดวงดาวจรัสฟ้า
‎ดังทะเลทรายบนจันทร์ดวงนี้
‎เมื่อเราก้าวมา
‎และด้วยมือหยกรวมน้ำตา
‎จากฉัน กลั่นยา
‎เร่งระเบิดแสงอันแรงกล้า ‎คืนค่ำอ้างว้าง
‎กลับพร่างพราวทั้งเมืองในพริบตา
‎พาฉันเฉิดฉาย...
‎เฉิดฉาย...
‎ยามราตรีมีเรานำความสว่างใส
‎ความงามที่มีมนตรายิ่งกว่าในโลกใด
‎เธอพร้อมได้จ้องฉัน ‎ผู้แสนเลื่องลือใช่ไหม
‎ที่สุดแสงจ้ากว่าแสงไหนไหน
‎โว โอๆๆ เชิญมาเยือนลูนาเรีย
‎โว โอๆๆ เมืองมลังเมลืองลีลา
‎โว โอๆๆ เล่นแสงจ้าในราตรี ‎ก็เพราะว่าฉันนี้ ฉันนี้
‎ใครจะสู้ไม่เห็นมีอ้ะ
‎โอ้ ไม่นะ
‎เธอทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
‎พ่อค้าเนื้อที่ไหนตัดผมให้เธอเนี่ย
‎หนูตัดเองค่ะ
‎เธอหน้ากลม ต้องใช้ความยาวช่วย
‎แถมยังมีขนคิ้วแตกแถวตรง...
‎นั้น
‎ดีขึ้นแล้ว
‎ดีขึ้นเยอะเลย
‎เอาละ สาวน้อยผมกระเซิง
‎เอาเป็นว่ายินดีต้อนรับนะ
‎ทีนี้ก็เอาของขวัญมาให้ฉัน
‎ขอโทษค่ะ หนูไม่มีของขวัญมาให้คุณเลย
‎เธอต้องเอาของขวัญมาให้ฉันอยู่แล้ว
‎ไม่อย่างนั้นฉันจะส่งสองสิงห์ ‎ไปรับเธอมาจากโลกทำไมล่ะ
‎คุณส่งเจ้าพวกนั้นไปเหรอ
‎พวกมันเจ๋งมากเลยค่ะ ‎คุณส่งพวกมันไปรับหนูเหรอคะ
‎แน่นอนสิจ๊ะ
‎เธอได้รับของสิ่งเดียวที่ฉันต้องใช้ ‎เพื่อพาโฮ่วอี้กลับมา
‎โฮ่วอี้! หนูรู้อยู่แล้วว่า ‎คุณไม่มีทางเลิกรักเขา
‎หนูบอกพ่อแบบนั้นด้วยค่ะ ‎คือตอนนี้หนูมีเรื่องด่วน
‎หนูมาไกลมาก หนูสร้างจรวดขึ้นเอง...
‎เด็กนี่พูดไม่หยุด ‎แต่ไม่เกี่ยวกับของขวัญเลย
‎ไม่เลย เทพี
‎ที่หนูจะบอกก็คือ คุณเป็นคนเดียว ‎ที่เชื่อว่าความรักไม่มีวันตาย
‎ทุกคนรู้ว่าคุณเชื่อแบบนั้น
‎พ่อหนูก็เคยเชื่อแบบนั้นเหมือนกัน
‎แต่หนูกลัวว่าตอนนี้พ่อจะถอดใจแล้ว
‎ถ้าหนูได้ถ่ายรูปกับคุณเพื่อพิสูจน์ ‎ให้พ่อเห็นว่าคุณมีตัวตนจริง
‎รูป! เธออยากได้รูป
‎ใครๆ ก็อยากได้รูป
‎เธอว่านี่ดูเหมือน ‎สตูดิโอถ่ายรูปหรือไง
‎ค่ะ
‎งั้นก็รีบๆ เข้า
‎ไม่มีของขวัญก็ไม่ได้รูป
‎แต่หนูไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‎ถ้าอยากได้อะไรของหนู ‎เอาไปเลย...
‎ฉันไม่อยากได้อะไรก็ได้ ‎ฉันอยากได้ "ของขวัญ"
‎ชิน!
‎ฉันเห็นแล้วว่าเธอทำของขวัญฉันหาย
‎ฉันสัมผัสได้ว่ามันอยู่ที่ไหนสักแห่ง ‎บนดวงจันทร์ของฉัน
‎ไปหามาซะ!
‎เลิกเล่นเกมกันซะที
‎ดวงจันทร์เหลือแค่เสี้ยวเดียวแล้ว
‎เมื่อใดที่ละอองจันทร์สุดท้ายร่วงหล่น ‎ก็จะสายเกินนำโฮ่วอี้กลับมา
‎ชาวลูนาเรีย! ฉันขอประกาศการแข่งขัน
‎ใครก็ตามที่พบของขวัญและนำมาให้ฉัน ‎จะได้รับพรตามที่ขอ!
‎ถ้าเธอเอามาให้ฉันเป็นคนแรก ‎เธอจะได้รูปไป
‎ขอให้โชคดีกับการแข่งขัน!
‎หามันให้เจอ!
‎เธอจะเอาของขวัญชิ้นนั้นมาให้ฉัน
‎หยก ยาวิเศษของแกคือสิ่งสุดท้าย ‎ที่เราต้องใช้เพื่อพาโฮ่วอี้กลับมา
‎แกจะเตรียมมันให้พร้อม ใช่ไหม
‎ขอทางหน่อยจ้า
‎ฉันขอไปด้วย... สิ
‎โทษที
‎ของขวัญต้องอยู่ในจุดที่ยานตกแน่ๆ
‎มันคืออะไรกันนะ
‎รอเดี๋ยวสิ
‎- เราจะไปช่วยหาด้วย ‎- ฉันไม่ต้องให้นายช่วย
‎เราจะหาของขวัญกันก่อน แล้ว...
‎ฉันบอกว่าไม่ต้องให้นายช่วยไง
‎- แต่ฉันแค่... ‎- ฉันไม่อยากให้นายมาด้วยเลย
‎- แต่ผม... ‎- ฉันไม่อยากให้นายเข้ามาในชีวิตฉัน
‎พี่พูดกับน้องชายแบบนั้นได้ไง
‎- นายไม่ใช่น้องฉัน ‎- แต่ผมเป็นได้นะ
‎นายจะไม่มีวันเป็นน้องชายฉัน
‎บันจี้
‎ฉันไม่มีเวลากับเรื่องนี้นะ
‎ใครก็ได้ช่วยที
‎ขอไปด้วยสิ
‎มีแต่น้องไก่ที่ซ้อนได้
‎เดี๋ยวสิ ฉันรู้ว่าของขวัญอยู่ไหน
‎อ้อ ก็ได้
‎ตามผู้นำไป!
‎โอเค
‎ฉันเป็นน้องที่เจ๋งมากได้นะ
‎ฉันแค่ต้องเอารูปนั่นมาให้ได้ ‎มาเถอะบันจี้
‎แกจัดการตัวนั้น ‎ฉันจะจัดการพวกที่เหลือเอง
‎ของกล้วยๆ
‎เจ้าพวกนี้ตัวอะไรเนี่ย
‎องครักษ์พิทักษ์ฉัน
‎เธอมาทำอะไรในนี้
‎ผมอยากเอารูปไปให้พี่
‎แต่ฉันอยากได้ของขวัญนี่จ๊ะ
‎ผมรู้นะว่ามันอยู่ไหน
‎อ้อ งั้นเหรอ
‎เอาตัวเขาเข้าห้องสอบสวน
‎เธอจะพาฉันเข้าไปในนั้นเหรอ
‎ฉันไม่ไปหรอกนะ
‎ไม่เอา...
‎เอา!
‎เล่นเกมกันไหม
‎เธอชอบเกมหรือเปล่า
‎ไม่น่าถาม
‎จะบอกให้นะ ถ้าเธอชนะ ‎ฉันจะเอารูปนี้ให้เธอ
‎แต่ถ้าฉันชนะ เธอจะต้องบอกฉัน ‎ว่าของขวัญอยู่ไหน
‎ได้เลย!
‎เราจะเล่นตามกฎลูนาเรีย
‎มาเล่นเกมกับฉัน ชินเอ๊ย
‎ถ้าคิดว่าไวนักหนา ‎ฉันว่าเธอคิดใหม่ได้เลย
‎ฉันน่ะเทพ ฉันราชินีลูนาเรีย
‎แค่ลูกเสิร์ฟก็มลังเมลืองลีลา
‎อะโธ่! ฉันได้อีกแต้มละสิ ‎คงมีแค่ทางเดียว จะรอดไปจากตรงนี้
‎โห ชิน ไม่อยากร้ายใส่กัน
‎จะยึกยักอยู่ทำไม ‎รีบบอกได้ไหมไหนล่ะของขวัญ
‎นี่ ฉันคือตำนานผู้ชนะทุกครั้งไป
‎ดวงดาวทั่วฟ้าต่างก้มหน้าและยอมให้
‎เร็วเข้า ชิน เวลาฉันไม่ค่อยมี
‎ฉันยื้อเธอได้อีกนาน ‎เอาของของฉันมาซะดีๆ
‎นี่เธอ มัวแต่เล่นตัว
‎เธอจะโดนจนพังแน่ ราชินีไม่ยั้งแน่
‎นี่เธอ จงรีบบอกกัน
‎ไม่งั้นจะจมด้านมืดชั่วกาลนาน
‎เฟยเฟยเป็นพี่สาวฉัน ‎และฉันว่าเขาเจ๋งที่สุด
‎ฉันมีพลังพิเศษ ‎บอกเลยว่าฉันมันเหนือมนุษย์
‎เขาอยากได้รูปพิสูจน์ว่าเธอมีจริง
‎ฉันจะต้องช่วย และทำทุกสิ่ง
‎ทั้งอัดทั้งตัดทั้งตบใส่ ‎แล้วในที่สุดฉันต้องได้
‎มันชักจะรำคาญ กับเรื่องไร้สาระนี่
‎กวนใจมานาน ต้องสะสางไปซะที
‎เฟยเฟยว่าฉันน่ารำคาญ
‎แบบนี้คงใช่แล้วละ ‎มีพลังพิเศษที่เพิ่มมา
‎และซ่า! ฉันต้องชนะ
‎- โชะ! ‎- ซ่า!
‎ก็ฉันว่องไวกว่าผีพุ่งใต้ ‎ลอยลิ่วได้ไกลสุดกาแล็กซี่
‎มองจ้องหน้าเธอและ พรึดๆๆ
‎จับฉันไม่ได้ละสิ
‎ไม่นานฉันต้องได้รูปนั้น ‎และโฮ่วอี้ของเธอน่ะเขาต้อง พรึด
‎ถ้าไม่เห็นแก่ตัวนัก ‎คนรักคงอมตะแล้วนี่
‎นี่เธอ นี่เธอ รีบให้สิ่งที่ตามค้นหา
‎นี่เธอ นี่เธอ
‎รีบบอกมาเร็วๆ เข้าซี
‎รู้ไหมว่าฉันได้ยินมาว่าไง
‎คุณเป็นยายแก่อายุสามพันปี ‎ที่กินยาอมตะทั้งสองเม็ดเข้าไป
‎ตอนนี้เลยต้องอยู่โดดเดี่ยว ‎ไปตลอดกาล!
‎ผมชนะ!
‎ห้ามใครออกจากห้องนี้ ‎จนกว่าฉันจะได้ของขวัญ
‎อ้าว แล้วรูปล่ะ
‎ไอ้เด็กหัวปิงปองนั่น ‎ไร้ประโยชน์ชะมัด
‎เราไม่มีเวลาแล้วด้วย
‎นี่เป็นโอกาสเดียวของเรา
‎ใจเย็นๆ ไว้ก่อนเถอะนะ
‎ท่านไม่อยากทำให้เกิด ‎พายุดาวตกอีกเป็นแน่
‎มาเล่นโยคะกับเราสิ
‎หายใจเข้าช้าๆ
‎แล้วค่อยๆ หายใจออก
‎โอ๊ย กลิ้งๆ
‎ฉันใจเย็นอยู่
‎ฉันใจเย็นแล้ว!
‎โอ้ เทพี
‎ฉัน...
‎ใจเย็นสุดๆ
‎ฉันรู้ว่าของขวัญอยู่ไม่ไกล
‎ฉันสัมผัสถึงมันได้
‎อ้าว หยก
‎อย่างน้อยยาวิเศษก็ได้ผลนะ
‎ฉันจะไม่มีวันได้พบโฮ่วอี้อีกใช่ไหม
‎ดูเหมือนเทพีจันทรา ‎จะโมโหจนดาวแทบระเบิด
‎เวลาเธอโกรธ ถนนเส้นนี้อันตรายมาก
‎เด็กน้อย รอก่อนเถอะ
‎ไม่ได้ เราจะเข้าไป ตามฉันมา!
‎หักซ้าย
‎ขวา!
‎โอเค แล้วก็ซ้าย
‎เราต้องผ่านหุบเขานั้นไปให้ได้
‎เราไม่รอดแน่!
‎อย่าป๊อดนักเลยน่า
‎ไปเอาของขวัญนั่นกัน
‎ไร้สิ่งกีดขวาง!
‎อยู่นั่นไง ตรงนั้น ยานอวกาศของฉัน!
‎ยานอวกาศของฉัน
‎เละตุ้มเป๊ะเลย
‎แล้วของขวัญที่ว่านี่ ‎หน้าตาเป็นไงเหรอ
‎ไม่รู้สิ แยกย้ายกันหาเถอะ ‎เราต้องเจอมันแน่
‎ไง ฉันโกบี เธอชื่ออะไรเหรอ
‎ฉันชื่อเฟยเฟย
‎ฉันชื่อโกบี เธอชื่ออะไรเหรอ
‎รู้สึกเหมือนเราคุยวนไปวนมาเลยแฮะ
‎ที่จริงฉันเคยตื่นเต้นเวลาคุยกับใคร ‎ฉันว่านั่นละที่ทำให้ฉันเจ๋ง
‎ฉันรู้ตัวดีเสมอ ‎เวลาคุยกับใครแล้วตื่นเต้น
‎ฉันก็เลยต้องค่อยๆ พูด ‎ผ่อนคลาย หายใจเข้าไว้
‎จับชีพจรตัวเองดูหน่อย
‎สงบเยือกเย็นแล้ว
‎นายเป็นใครเนี่ย
‎เป็นตัวอะไร
‎บังเอิญว่าฉันเป็นที่ปรึกษาคนหนึ่ง ‎ที่ฉางเอ๋อไว้ใจมากที่สุด
‎เป็นสมาชิกระดับสู๊งสูงในสภา
‎คือไม่ใช่ตัวโจ๊กในสภา ‎แต่เป็นสมาชิกสภาจริงแท้แน่นอน
‎ตัวท็อปเลยแหละ ‎เรียกว่าขาดฉันไปทุกคนคงสิ้นใจ
‎งั้นนายมาทำอะไรไกลขนาดนี้ล่ะ
‎- เฮ้ย! ‎- เดี๋ยว
‎นั่นรถสำรวจดวงจันทร์เหรอ ‎เอาร่มชูชีพฉันไปซะงั้น
‎ไม่รู้สิ
‎แกจะเอาผ้าคลุมฉันไปก็ได้
‎แต่ฉันไม่ให้กุงเกงจันทรา ‎สุดแซ่บตัวนี้หรอก เลิฟมาก!
‎- เขามาทำอะไรที่นี่ ‎- อะไรนะ
‎เป็นฉันจะไม่ไปคุยกับเจ้านั่นหรอกนะ
‎ใช่ เขาถูกเทพีตะเพิดออกมาจากวัง
‎- นี่ อย่าแกล้งกันสิ ‎- อย่าไปฟังพวกนี้
‎ไก่ลูนาเรียพวกนี้ติงต๊องหน่อยๆ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เป็นสิ เจ้าพวกนี้เป็นไข่เน่า
‎อย่างนายทำมาพูดนะ
‎ใช่ ไอ้หนอนเขียวเรืองแสง!
‎นี่!
‎อย่ามัวมาเสียเวลากันสิ ‎เราต้องหาของขวัญให้ฉางเอ๋อนะ
‎ฉางเอ๋อเหรอ ฉางเอ๋อ ฉันอยากช่วยด้วย
‎ขอฉันช่วยด้วยนะ ฉันอยากช่วย ‎ฉันบอกยังว่าช่วยได้
‎ไม่นะ!
‎ดูสิฉันเหมือนใคร เหมือนใครน้า
‎น้องไข่มลังเมลืองลีลา
‎ตุ๊กตาฉางเอ๋อของฉัน
‎ใช่ เธอสุดยอดมาก
‎เห็นเธอทีไรฉันเป็นต้องร้องเพลงทุกที
‎ของขวัญที่หม่าม้าให้ฉันไว้
‎ต้องใช่สิ่งนี้แน่ๆ
‎ใช่ ต้องใช่แน่
‎- ขอบใจนะ ‎- นี่ เดี๋ยวสิ
‎โทษนะ เด็กใหม่
‎โทษที
‎เอาคืนมานะ
‎นี่ ระวังหน่อย
‎แกน่ะพอได้แล้ว
‎ช่วยด้วย
‎ไม่นะ
‎นั่นของของฉัน กลับมานะ!
‎ใครก็ตามที่ไปถึงเทพีก่อน ‎จะได้พรตามที่ขอ!
‎พวกนายทิ้งฉันไว้ที่นี่ไม่ได้นะ
‎ฉันจะไปเอาของขวัญ
‎แล้วเอาไปที่ลูนาเรีย
‎ลูนาเรียเหรอ
‎งั้นเธอก็ต้องมีไกด์ แล้วรู้ไหม
‎ฉันคนนี้เคยทำงานและอาศัยอยู่ในวังนะ
‎ถ้าได้ของขวัญมาเมื่อไหร่ ‎ฉันจะเอาไปให้ฉางเอ๋อ
‎ให้ฉันช่วยเธอเอาของขวัญ...
‎- ไปให้เทพีเถอะนะ ‎- ไม่
‎- น่านะ ‎- ไม่
‎น่า...
‎ไม่!
‎ให้ฉันพูดจบก่อนสิ
‎นะ!
‎ก็ได้ๆ เลิกทำเสียงแบบนั้นซะที
‎แต่ประเด็นก็คือ
‎ฉันขี้ตื่นเต้นเวลาคุยกับคน ‎และฉันเริ่มปรับปรุงตัวแล้ว
‎ฉันรู้ตัวว่า "ฉันพูดเร็วไปเหรอ" ‎ก็เลยคิดว่า "ผ่อนคลายหน่อยสิ"
‎ที่ผ่านมาฉันเลยพยายามพูดให้ช้าลง ‎หายใจ และ...
‎บางครั้งมันก็ทำให้ ‎ลิ้นพันกันนิดหน่อย
‎ไม่ชอบเลยเวลาเป็นแบบนี้
‎โกบี นี่มันอะไรเนี่ย
‎บอกฉันทีว่าพวกมันไม่ได้กำลังหิว
‎พวกมันไม่หิวเลย!
‎โกหกน่ะ พวกมันหิวสุดๆ
‎ฉันไม่เคยเห็นพวกมัน ‎ตะกละตะกลามขนาดนี้
‎หนีเร็ว
‎พวกมันจะไปหาเหยื่อ ‎ที่ทะเลสาบลูนาเรีย
‎นี่ๆ ฉันเล่นเกมนี้เป็น
‎ขอโทษด้วยนะ
‎อีกไม่นาน ‎เราก็น่าจะตามพวกไก่นักบิดทัน
‎นั่นเป็นประสบการณ์สานสัมพันธ์เลยนะ
‎เธอรู้สึกสนิทกับฉันขึ้นไหม ‎ฉันว่าฉันสนิทกับเธอขึ้นนะ ยอดไปเลย
‎เพื่อนซี้กันตลอดไป
‎ตลอดไป
‎ดีจริงๆ เพลินสุดๆ
‎แล้วทำไมนายอยู่ตัวคนเดียวล่ะ
‎ถามลึกเกินไปนะ
‎แต่เพราะตอนนี้เราเหมือน ‎ครอบครัวเดียวกันแล้ว จะบอกให้ก็ได้
‎มันเกิดขึ้นนานมาแล้วละ
‎เทพีเนรเทศฉันออกจากลูนาเรีย ‎เพราะฉันร้องเพลงให้ท่านฟัง
‎เธอไล่นายออกมา ‎เพราะเพลงเพลงเดียวเหรอ
‎เธอไม่เหมือนที่หม่าม้าฉันบอก ‎สักนิดเดียว
‎หม่าม้าบอกว่าเธอใจดีและอ่อนโยน
‎สง่าราวหงส์ที่ทะยาน ‎ลงบนทะเลสาบเงียบสงบ
‎ท่านเคยเป็นทุกอย่างที่เธอว่ามานะ
‎กระทั่งโฮ่วอี้ตายไป
‎จากนั้นท่านก็ผลักไสเรา
‎เมื่อเราเสียคนที่รักสุดใจไป...
‎มันทำให้เราเปลี่ยนไป
‎ใช่
‎หลังจากที่ฉันร้องเพลงนั้น ‎เทพีก็หายตัวไป
‎แสงสว่างทั้งหมดในลูนาเรียดับลง
‎เราเรียกมันว่า "ความมืดมิดครั้งใหญ่"
‎เพลงนั้น นายร้องให้ฉันฟังทีสิ
‎ไม่รู้สิ เวลาร้องเพลงบนหลังกบ ‎เสียงมันสะท้อนไม่ค่อยดีเท่าไร
‎น่านะ
‎ใช้มุกนี้สินะ
‎เคยบ้างไหมเพ้อ... เพียงลำพัง
‎หางก็แกว่งและ... เล่นด้วยแสงไฟ
‎นายถามเธอแบบนั้นเหรอ
‎แต่งเติมสีสันเต้นระบำ
‎ทำอะไรเนี่ย
‎คือ ฉันทำ
‎ยิ่งมองก็ยิ่งตาลาย
‎มันสวยงามเกินคาดเดา เซอร์ไพรส์
‎โกบี!
‎เปลี่ยนภาพไปไม่ซ้ำกัน
‎และนั่นน่าอัศจรรย์
‎เคยบ้างไหมจ้อง... โลกกลมๆ
‎ชมจนเหม่อมองฟ้าที่แสนไกล
‎ฉันไม่เหม่อ
‎ปะปนเมฆขาวและสีคราม
‎- ไม่ ‎- แต่ฉันทำ
‎เปลี่ยนแปลงอยู่ทุกเวลา
‎มันหมุนและวนให้เห็นกับตา
‎ผ่านผันไปไม่ซ้ำวัน
‎และนั่นน่าอัศจรรย์ เฮ้ เฮ้
‎ฉันแค่อยากให้สิ่งต่างๆ ‎กลับไปเหมือนเดิม
‎มองไปบนโลกรอบตัว ลองดู
‎มีสิ่งที่ยังเฝ้ารอ
‎ห้วงเวลาพาให้เจอสิ่งที่เธอ
‎ไม่เคยได้รู้...
‎เย้
‎เพื่อก้าว
‎ไปต่อ
‎เคยบ้างไหมที่... เจอความกลัว
‎มัวแต่เก็บ... ทุกข์ในดวงใจ
‎และกอดภาพอดีต... ติด... ฝังจำ
‎ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
‎หากเธอยอมทิ้งวันวาน
‎จะพบวันใหม่ด้วยความเบิกบาน
‎ก็หัวใจ
‎จะก้าวไป
‎เธอสดใส
‎น่าอัศจรรย์
‎นั่นเหรอเพลงที่นายร้องให้เธอฟัง
‎เปล่าหรอก อีกเพลงน่ะ
‎- โกบี ‎- ใช่ เพลงนั้นแหละ
‎ตราบฟ้าดินจะสิ้นไป
‎แนบแน่นในอุรา
‎หยกเหรอ
‎แกเป็นอะไรไปเนี่ย
‎มันได้ผล! แกทำสำเร็จจนได้
‎ทันเวลาพอดีเลย
‎ตอนนี้เราก็แค่ต้องมีของขวัญ
‎ทำไมฉันไปขอให้พวกไก่นักบิดช่วยนะ
‎พวกเขาอยู่นั่นไง
‎นั่นไงตุ๊กตาของฉัน
‎ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
‎เย้!
‎ไง น้องจิ๋วทั้งหลาย
‎มันอยู่ไหน
‎บ้าไปแล้วเหรอ นี่ของฉัน
‎เอาคืนมานะ
‎เอามือเหนียวๆ ของเธอ...
‎ไม่นะ
‎ไม่มีของขวัญซะแล้วสิ
‎เฟยเฟย
‎ออกมาเถอะ พวกนั้นไปแล้ว
‎ออกมาเร็ว เฟยเฟย
‎ฉันจะทำทุกอย่างให้เธอไม่เป็นไร ‎อะไรก็ได้!
‎ฉันต้องทำยังไงเหรอ
‎แหงนหน้าสิ
‎ไม่นะ
‎ฉันเสียทุกอย่างไปแล้ว
‎ไม่ทุกอย่างซะหน่อย
‎เธอยังมีอันนี้ กับอันนี้ และ...
‎นี่ไง!
‎แล้วเธอก็ยังมีชีวิตอยู่ ‎ถือเป็นโบนัสนะ
‎ของขวัญชิ้นนั้นเป็นโอกาสเดียว ‎ที่จะหยุดไม่ให้พ่อแต่งงานใหม่ได้
‎แต่งงานใหม่เหรอ
‎แม่ของเธอ...
‎จากไปแล้วเหรอ
‎ตอนนี้ฉันติดอยู่นี่ ‎ของขวัญพังไปแล้ว
‎แล้วพ่อฉันก็จะแต่งงานกับผู้หญิงแย่ๆ ‎กับลูกชายห่วยแตกของนาง
‎ลูกชายห่วยแตกที่ไหนเหรอ
‎เป็นเด็กที่น่ารำคาญสุดๆ ไปเลย
‎ไม่มีใครชอบตัวน่ารำคาญหรอก ‎พวกนั้นเห่ยสุดๆ
‎เขาชอบทำหน้าทะเล้น
‎เขาเล่นกบกระโจนตลอดเวลา
‎เขานึกอยากห้อยหัวเป็นค้างคาว ‎แล้ววิ่งทะลุผนังตามใจชอบ
‎- แล้วก็ชอบขัดฉันอยู่เรื่อย ‎- ฟังฉันหน่อย เขาเล่นกบกระโจนเหรอ
‎เพราะงั้นเธอถึงได้ไอเดีย ‎ให้เราเกาะมากับกบสินะ
‎เปล่านะ ก็ไม่เชิงหรอก
‎แถมเขาห้อยหัวเหมือนค้างคาว ‎แบบที่เธอทำตอนเกือบถูกย่างเหรอ
‎เธอได้ไอเดียมาจากเขาเหรอ
‎เปล่านะ
‎ช่างเถอะ ฉันทนเขาไม่ได้
‎ฉันก็ทนเขาไม่ได้
‎เธอว่าเขาวิ่งทะลุผนังได้เหรอ
‎ลืมมันไปน่า
‎ฉันอยากมีน้องชายนะ
‎แต่ก็นั่นละ ‎ฉันอยู่ตัวคนเดียวมาเป็นพันปีแล้ว
‎เธออยู่คนเดียวมากี่ปีแล้วล่ะ
‎สี่
‎คงอีกสักพักแหละ
‎เดี๋ยวเธอก็เปลี่ยนใจ
‎ฉันว่าสาวน้อยหน้ามุ่ยหิวแล้วนะ
‎กินอะไรก่อนสิ
‎อะไรๆ ก็ดูดีขึ้นเวลาที่ท้องอิ่มนะ
‎ตรงนี้มีแผนที่อร่อยๆ ด้วย
‎เด็ดมาก กินแผนที่สักหน่อยสิ
‎เธอกินขนมไหว้พระจันทร์ลงได้ไงเนี่ย ‎โหดร้ายสุดๆ
‎ขนมไหว้พระจันทร์พวกนี้ ‎ไม่มีความรู้สึกหรอกนะ
‎อะไรเนี่ย
‎เหมือนเศษอะไรหักสักอย่าง
‎ชินอาจจะไปเจอมาจากไหน
‎แล้วคิดว่าคงจะตลกดี ‎ถ้าใส่เป็นไส้ขนมไหว้พระจันทร์
‎ฉันบอกแล้วว่าเขามันน่ารำคาญ
‎เดี๋ยวนะ
‎ทำไมดูคุ้นๆ นะ
‎ไม่หรอก ไม่เคยเห็นเลย
‎ครึ่งนี้ทำให้สัญลักษณ์นั้นสมบูรณ์
‎เครื่องรางชิ้นนี้เองโกบี! ‎นี่คือของขวัญ!
‎ยังพอมีโอกาส
‎เราต้องเอาไปให้ฉางเอ๋อ เร็วเข้า
‎เราต้องไปช่วยพี่เฟยเฟย
‎ไร้สิ่งกีดขวาง!
‎ฉันทำได้
‎บันจี้
‎อาจจะเป็นเราที่ทำได้
‎ถ้าเธอจะเอาของขวัญมาให้ ‎มันก็ต้องตอนนี้แหละ
‎แซ่บ! กินไปซะ
‎- ชิน ‎- พี่เฟยเฟย
‎- โหย ดีใจจังที่เจอพี่ ‎- นายไม่เป็นไร!
‎มันบ้ามากเลย เสาพวกนี้ขยับได้
‎แล้วฉันก็ถูกล้อม
‎ดูสิ เราได้ของขวัญมาแล้ว
‎ว้าว
‎ไง ฉันโกบี
‎เจ๋ง ฉันชื่อชิน
‎เจ๋งสุด ฉันเพิ่งกลับมา ‎หลังจากถูกเนรเทศไปหนึ่งพันปี
‎อยากรู้จังว่าถ้าบังเอิญเจอคนรู้จัก...
‎โกบี!
‎เครื่องราง
‎เฟยเฟย คว้าไว้เร็ว
‎ไม่นะ ปล่อยฉัน
‎เราจะไม่มีเวลาแล้ว
‎- เร็วเข้า ‎- ขอบใจ
‎เร็วๆ ทางนี้
‎เทพี อยู่นี่ค่ะ
‎เฟยเฟย
‎ฉันคิดว่านี่คือของขวัญที่คุณตามหา
‎ใช่แล้ว เครื่องรางอีกครึ่งหนึ่ง
‎สองส่วนจะหลอมรวมเราเป็นหนึ่งเดียว
‎ทีนี้ นายก็กลับมาหาฉันได้แล้ว
‎ตราบฟ้าดินจะสิ้นไป
‎แนบแน่นในอุรา
‎โฮ่วอี้
‎ตราบฟ้าดินจะสิ้นไป
‎แนบแน่นในอุรา
‎อยู่ยั้งยืนกว่าสวรรค์
‎และแสงดาวหมดฟ้า
‎เป็นของเธอ
‎เป็นของเธอตลอดกาล
‎ฉางเอ๋อ ฉันอยู่ไม่ได้
‎เธอต้องมีชีวิตต่อไป
‎ยังไงล่ะ
‎อย่าไป!
‎รักของเราเป็นอมตะ
‎อย่าทิ้งฉันไปอีก
‎โฮ่วอี้
‎ไม่นะ
‎ความมืดมิด!
‎ไม่นะ
‎ที่นี่ที่ไหน
‎ห้องแห่งความวิปโยคโศกศัลย์
‎ใครก็เข้าไปไม่ได้
‎มีเพียงเทพีที่เคยเข้าไปในนั้น
‎ขอลองหน่อยนะ
‎บอกแล้วว่าเข้าไม่ได้...
‎- เธอทำได้ไงน่ะ ‎- ได้ไง
‎ไม่นะ ถ้าเข้าไป ‎เธออาจจะไม่ได้ออกมาอีกเลย
‎เธออาจจะไม่ได้กลับบ้านอีกเลย
‎- เดี๋ยว ‎- พี่เฟยเฟย
‎ฉางเอ๋อ
‎ฉันเอง
‎เฟยเฟย
‎สาวน้อยผมกระเซิง
‎ฉันมาพาคุณกลับไป
‎แม่เหรอคะ
‎เฟยเฟย
‎หม่าม้า
‎ทางนี้!
‎เฟยเฟย ทางนี้
‎ฉันกลัวอยู่แล้วเชียว ‎เธอติดอยู่ในนั้นแล้ว
‎ไม่นะ
‎บันจี้!
‎พี่เฟยเฟย!
‎เธอมาทำอะไรในนี้
‎เธอไม่ควรอยู่ที่นี่
‎แต่ฉันควรอยู่นะคะ
‎เธออยู่ที่นี่ไม่ได้นะ
‎เดี๋ยวสุดท้ายเธอจะต้องโดดเดี่ยว ‎ชั่วกัปชั่วกัลป์เหมือนฉัน
‎เธอต้องมีชีวิตต่อไป
‎ยังไงล่ะคะ
‎ฉันรู้ว่าเธอเศร้าเพียงไหน
‎ฉันเห็นได้จากแววตา
‎เห็นทุกข์ที่เอ่อล้นหัวใจ ‎ยามคนรักต้องลา
‎แต่ว่าเธอควรยอมปล่อยวางมัน
‎ให้ความเจ็บปวดผ่านไป
‎เพราะว่ายังมีชีวิตที่คอยเฝ้ารอ
‎เพื่อให้ความรักก้าวต่อ
‎ถ้าแม้ให้รักไป คงได้พานพบครอบครัว
‎ถึงแม้ไม่เหมือนเดิมได้ดังใจเธอหมาย
‎และรักที่ให้ไป ใช่ว่าต้องเสียไป
‎มันกลับงอกงาม
‎อีกมากมาย
‎ไม่เห็นต้องสร้างจรวดใด ‎เห็นไหมว่าเธอกล้าหาญ
‎พบแล้วว่าสิ่งที่เฝ้าคอยตาม ‎อยู่ในใจนี้มานาน
‎แม้คิดถึงแม่ที่ผูกพัน
‎ยังคงมีกันข้างใน
‎แค่ขอให้เชื่อว่าแม่ยังไม่ไปไหน
‎และรักเขาคนใหม่
‎ไร้สิ่งกีดขวาง
‎ฉันต้องได้ตัวพี่สาวฉัน!
‎ชิน!
‎ผมยังเป็นค้างคาวบ๊องอยู่ไหม
‎เป็นสิ ‎แต่นายเป็นค้างคาวบ๊องของฉัน
‎เรากลับบ้านกันได้ยัง
‎ได้สิ
‎เดี๋ยวนะ
‎แล้วคุณล่ะ
‎มันคงสายไปแล้วสำหรับฉัน
‎โฮ่วอี้จะไม่กลับมาแล้ว
‎ของขวัญไม่ใช่สิ่งที่สุดท้าย
‎เธอเองก็ไม่อ้างว้าง
‎ด้วยรักที่อยู่รอบๆ กาย
‎เป็นรักแท้ไม่รู้จาง
‎แม้คิดถึงเขาที่ผูกพัน
‎ยังคงมีกันข้างใน
‎ก็หัวใจ
‎จะก้าวไป
‎เธอสดใส
‎น่าอัศจรรย์
‎ใช่เลย!
‎เฟยเฟย!
‎จำตอนที่เราไล่ตาม ‎ไก่ใจร้ายพวกนั้นได้ไหม
‎ใช่ พวกนั้นใจร้ายมาก
‎จำตอนที่เราใช้ลิ้นฉันจับกบได้ไหม
‎จำตอนที่เราบอกลากันได้ไหม
‎หมายถึงตอนนี้น่ะเหรอ
‎ใช่
‎ลาก่อน เฟยเฟย
‎ถ้าแกอยากอยู่ก็อยู่ได้นะ
‎ฉันไม่เป็นไรหรอก
‎แกมีชีวิตใหม่แล้ว
‎ไปเถอะ
‎ลาก่อน บันจี้
‎ขอบคุณที่เอาของขวัญมาให้ฉันนะ เฟยเฟย
‎ฉันอยากให้มันมอบ ‎ทุกอย่างที่คุณต้องการได้จัง
‎มันทำแล้วจ้ะ
‎เธอคือของขวัญที่แท้จริง
‎ลาก่อนเฟยเฟย เพื่อนซี้กันตลอดไป!
‎ตลอดไป!
‎บ๊ายบาย
‎ตลอดไป!
‎นั่นไง
‎หิวจะแย่แล้ว
‎- มีแม่ครัวเยอะเกินไปแล้ว ‎- ขอต้อนรับสู่ตระกูลเรา
‎เดี๋ยวช่วยนะ
‎- ไง เฟยเฟย ‎- ใครก็ทำเกี๊ยวสู้อาม่าไม่ได้
‎หลีกทางหน่อย หมาอวกาศ
‎ไอ้นี่เค็มไป ไม่มีใครอยากกินหรอก
‎การกินปูขนนับว่าเป็น ‎ประสบการณ์ที่เปลี่ยนชีวิตนะ
‎กลิ่นหอมจังเลย
‎คงเป็นน้ำหอมกลิ่นใหม่ของเธอแน่
‎น้าจง ให้หนูช่วยไหมคะ
‎อ้อ ได้สิจ๊ะ
‎รู้ไหมว่าเทศกาลไหว้พระจันทร์ ‎เป็นคืนโปรดของฉันในรอบปีเลย
‎อาม่าของฉันมักจะบอกว่า ‎การที่ขนมไหว้พระจันทร์เป็นทรงกลม
‎ก็เพื่อเป็นสัญลักษณ์ ‎ของการกลับมารวมตัวกันของครอบครัว
‎- เป็นคืนที่เหมาะจะกินข้าวข้างนอกมาก ‎- เอาโต๊ะออกไปแล้ว
‎- ระวังหน่อย ร้อนนะ ‎- จัดโต๊ะได้เลิศมาก
‎- เฟยเฟย นั่งนี่สิ ‎- มานั่งกับเรา
‎- ชิน ‎- ชิน
‎เอากบลงจากเก้าอี้นะ
‎โทษทีฮะ
‎ระวังนะ ถ้ามันขึ้นมาอีก
‎มันอาจจะกลายเป็น ‎สัตว์ทดลองตัวใหม่ของพี่เขาก็ได้
‎อย่าบอกเขาแบบนั้นสิ
‎เทศกาลไหว้พระจันทร์อะไร ‎ไม่มีดวงจันทร์
‎ฉางเอ๋อคงจะเศร้าอยู่
‎ไปซ่อนตัวอยู่หลังก้อนเมฆ ‎ฝันถึงรักแท้ของเธอ
‎ไม่เอาน่า อย่าเริ่มอีกนะ
‎เริ่มอะไรกัน โรแมนติกออก
‎หอมน่ากินดีจริงๆ
‎โอ้ น่าอร่อยจังเลย
‎อย่าเล่นอาหารบนโต๊ะกินข้าว
‎- กับผมใช่ไหม ‎- เธอจะกินนั่นไหม
‎ยังก่อน เราคุยเรื่องฉางเอ๋อกันอยู่
‎เขาต้องอยู่ในห้วงรักแน่นอน
‎- พูดถึงฉันเหรอ ‎- เปล่า!
‎ดูเหมือนในที่สุด ‎ดวงจันทร์ก็ออกมาให้เราเห็นนะ
‎ลูกคิดว่าคืนนี้กระตายหยกทำอะไรอยู่
‎- พระจันทร์บด ‎- พระจันทร์บด
‎ลูกหัวเราะเหมือนหม่าม้าเลยนะ
‎หนูรู้ค่ะ ป่าป๊า
‎เรากลับกันดีไหม
‎เดี๋ยวหนูตามไปค่ะ
‎โดนแน่ เจ้าค้างคาวบ๊อง
‎แม่ พี่เฟยเฟยวิ่งไล่ผม!
‎เปล่าซะหน่อย
‎- ชิน หยุดไล่พี่เขานะ ‎- เฟยเฟย
‎(ด้วยความรักและระลึกถึง... ‎ออดรีย์ เวลส์)
‎คำบรรยายโดย พุทธชาด กุทอง