Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Co się dzieje?
Wiecie, kim jestem?
Otwórzcie tę bramę!
SMOK
Piszcie za mną, w ten sposób.
Podnieście kartki.
Łuski, trawka i chmury.
Głupi psor, jasna ciasna.
- Cześć, mamo. - Hej.
Cześć, tato.
Tu jesteś. Przekąsisz coś?
Hej, tato.
- Czego się nauczyłaś? - O smokach.
- Mama o tobie zapomniała. - Przestań.
Mają tylko siebie. Robi, co może.
Jestem Li Na.
Din.
Możesz wrócić ze mną.
Tata zawsze się spóźnia.
Dorwę cię!
- Który? - Ten.
Leć, ptaszku!
CIASTKA
Zadzwonię potem.
Nie, najpierw pomnóż górę przez dół.
- Chodź, małpko! - Pa, Din!
Gorące!
GDACZEK 5 WRZEŚNIA — 18 CZERWCA
- Co tak późno? - Brałam rzeczy!
Łuski, rolki!
Gotowa? Super latawiec!
Nie udało się.
Obiecajmy sobie, że zawsze będziemy przyjaciółmi.
Na zawsze i rok w rok,
przyjaźń nasza przetrwa wszystko.
PRZEPROWADZKI
- Czas jechać. - Ale…
Już o tym mówiliśmy.
Muszę jechać.
Ale naprawiłem latawiec.
Chodź, Li Na.
Na razie, mały.
Pa, Din.
Nie odwracaj się.
Czeka nas lepsze życie. To musimy zostawić za sobą.
Kolejny przystanek,
ulica Gao Shue 235.
- Paczka! - Dzięki!
Proszę.
- Paczka, miłego dnia! - Dzięki!
- Paczka! - Dziękuję!
- Paczka! - Dzięki.
Wei!
Din? Ostrożnie. Co robisz?
- Koleżko… - Patrz przed siebie.
- Daj spisać zadanie. - Ciągle wagarujesz, by pracować.
Muszę zarobić na projekt.
Czy to ma coś wspólnego z tą dziewczyną?
Co? Nie!
Może.
Tak. Planuję coś na jej urodziny.
Proszę, daj mi spisać zadanie.
- Za tydzień robienia lekcji. - Dobra.
Dzięki. Rządzisz!
Tak bystry, a tak głupi.
Ostatnia paczka.
Halo?
Halo!
Ktoś zamawiał pierożki?
- Halo? - Proszę.
- Zamknięte. - Wiem.
Po prostu obejdę drzwi.
Zamawiał pan pierożki?
Jestem bogiem.
W porząsiu.
Zamawiał bóg…
Wybrałem cię ze względu na szlachetne serce.
Staram się być przyjazny. Dla ocen.
Zapłaci bóg gotówką?
Weź to.
To wszystko, czego ci potrzeba.
Potrzebuję równo 7,35 $.
Śmiesz odrzucać wolę bogów?
Tak jakby.
Wie bóg co? Ja stawiam. Muszę lecieć.
Dzięki za imbryk. Miłego dnia.
Chwila, ostry sos!
Dzięki. Bez sosu to nie to samo.
Nie spieszysz się?
Już 17.00?
Byłem tu godzinę? Muszę lecieć!
Muszę zdążyć!
DOSTAWY
GARNIAKI ALTANIO
Bądź realistą, młody.
GARNIAKI ALETANIO
Chwila!
Dziękuję za pomoc!
- Dobry! - Mama cię szuka.
Wiem!
Woda.
D7 i szach mat!
Do wieczora.
Rzuciłam: „Nie lubisz czosnku? To zjedz serwetkę”.
Cześć, mamo. Masz zakupy.
Jest i on. Spóźniony.
Znowu.
- Mieliśmy pracę w grupie. - Czekaj!
Jedz. Pokarm dla umysłu.
Dzięki. Pójdę do środka i wpałaszuję przy matmie.
Taki dorosły i pracowity.
Dasz wiarę? Dinuś z dyplomem.
- Chciałabym takiego syna. - Dobry chłopak.
Staram się.
- Pójdę już. - Cieszę się, mały.
Przyszłość czeka.
- Dobrze płatna praca. - Lśniąca lodówka.
- Ładne auto. - No i plazma!
Nie zagadujcie go.
- Jest zajęty. - Zaraz będę, Din!
Tak, jestem strasznie zajęty. Pójdę już.
Oto zadanie.
Masz pojawić się na zajęciach, bo nauczyciel cię obleje.
Witam, pani Din. Nawet z piątką na egzaminie…
znowu. Wybacz.
Wiedziałam, że wagarujesz i okłamujesz matkę.
Co robiłeś? Łaziłeś po kafejkach?
- Dacie wiarę? - Ale nicpoń.
Nie pomagacie!
- Posłuchaj. - Czemu?
Jesteś mądry. To twoja przyszłość!
- Racja, dyplomu nie będzie. - Nie pomagacie!
- Ja tylko… - Co?
- …dorabiałem sobie. - Dorabiałeś?
Twoja jedyna praca to nauka.
- Ale… - Ale co?
Co może być ważniejsze od nauki?
Nic, mamo.
Nic.
- Robi się ciekawie. - Nic nie słyszę.
Nie pomagacie!
- Wiem, że jestem ostra, ale… - Masz rację.
Masz rację.
To tam?
Niemożliwe.
- Czego szukamy? - Imbryka.
Otwórz drzwi.
Dobry wieczór, panowie.
Nie wolno tu być. Mogę jakoś pomóc?
Owszem, może pan.
Ani kroku dalej!
Ręce do góry.
Obawiam się, że to niemożliwe.
- Ty pierwszy. - Tak jest.
- Aresztuję cię. - Chwila.
Zszyje się.
Znów spóźniona.
Dobra.
Co? A, ten staroć.
No proszę.
Pani Spóźnialska.
Masz mnie za pewnik?
Żartuję.
Fajny garnitur?
Wystarczy na urodziny słynnej Li Na Wang?
Świetnie, też tak myślę.
Jutro ważny dzień, Din.
Jak to zrobię? Co powiem?
Sto lat od kumpla Dina!
Nie, za ostro.
Dobry wieczór.
Mogę ucałować cię w dłoń?
Rany, Din, wystraszysz ją.
Jasne, zatańczymy.
Wyglądasz mi znajomo.
To dla ciebie. Wciąż lubisz latawce?
Co ja plotę? Jasne, że lubi.
Dobra, uspokój się.
Bądź szczery.
Wszystkiego najlepszego. Chciałem powiedzieć,
że minęło wiele lat i…
tęskniłem.
Co?
O nie!
Zaraz to naprawię. Bez jaj!
Co sobie myślałem?
Nie!
ŻYCIE W LUKSUSIE
Wyglądam jak wariat.
Po prostu nie wiem, co robić.
Mam już plan na całe życie i staram się, jak mogę.
Chcę, by byli ze mnie dumni,
ale cały czas czegoś mi brakuje.
Chciałbym…
dotrzymać naszej obietnicy.
Herbatka.
Co? Jaka herbatka?
To było nieco…
Witaj, panie!
Niebiosa się otworzyły i spełnią się twe marzenia.
Jestem Long Zhu!
Młody wieśniak. Pójdzie gładko.
Wiem, co sobie myślisz.
„Dobrze widzę? To mocarny smok życzeń!
Magia naprawdę istnieje?”
Tak, istnieje.
Skoro mamy to za sobą, do sedna.
Umarłem?
Babciu! To Din!
- Spadłem z dachu. Idę! - Nie.
Jesteś cały i zdrowy.
Jestem smokiem życzeń.
Spełnię trzy życzenia właściciela imbryka.
Jesteś moim panem!
Śmiało, rzucaj życzenia!
Macie mnie. Gdzie ukryte kamery?
- Dobry żart. - Żart?
- To hologram? - Ani trochę.
Chcesz zbroję z litego złota?
Ależ proszę.
Marzysz o sile tysiąca ludzi?
Ależ proszę.
Najlepszy powóz na świecie?
Jest twój!
Skrzydła jastrzębia!
Lub nogi żyrafy. Fajnie, co?
Wszystko,
czego pragniesz.
Może otworzę sklep ze zwierzętami.
Taki zoologiczny.
Z chow chow? Dobre psiny.
Bez imbryka niczego nie sprzedamy.
Zawsze, gdy chcę pogadać, o coś się przyczepiacie.
Jesteś smokiem życzeń?
Tak.
- Ile mam życzeń? - Trzy.
- Mieścisz się w imbryku? - Dzięki magii.
Mimo to. Ile masz lat?
- Ale… - Skąd pochodzisz?
- Wiedz tylko… - Ale ramionka.
Czemu nie jesteś zielony? Masz mięciutką skórę.
Zioniesz ogniem?
Słuchaj, chłopczyku.
Starczy tych pytań. Nie jesteśmy kumplami.
Niezbyt ci idzie zaprzyjaźnianie się.
Słuchaj.
Każdy smok ma dziesięciu panów, nim przejdzie do zaświatów.
Jesteś moim ostatnim.
Tkwię w tym imbryku od tysiąca lat.
Załatwmy to jak najszybciej.
Wyraziłem się jasno?
Przykro mi, młodzieńcze. Musimy zabrać ten imbryk.
- To jego. - Tylko właściciel mnie widzi.
Jakoś to przeżyje.
To ja go znalazłem.
Kiepsko. Chciałbym znać sztuki walki.
Chodź.
Dobry imbryczek.
Co jest?
Nie chciałem, naprawdę!
Dawaj!
Imbryk.
Dawaj ten imbryk!
Przebiłem drzwi.
Dawaj! Mój!
Co za gnojek!
Nikogo nie ma.
Koniec próśb.
Nastolatek pokonał dwóch dorosłych mężczyzn?
- Cóż… - Trzech.
- Dwóch i pół. - Był jak Bruce Lee.
Nigdy nie widziałem tylu rąk i nóg.
Niedobrze. Chłopak wie, co ma.
Co dokładnie ma, jeśli mogę spytać?
Nie wasza sprawa. Płacę wam za ten imbryk.
- Znajdźcie go. - Nie płaci nam pan.
Zapłacę, gdy dostanę imbryk. Zrobię z was bogaczy!
Rozumiecie?
Proszę nam wybaczyć.
Chłopiec coś zostawił.
Znalezienie go to kwestia czasu.
Wstawaj!
A może kopniaka?
Wstawaj!
Śniadanie gotowe.
Dzięki.
Co za szalony sen.
Pracuję dziś do późna.
Zjedz obiad z wczoraj.
Pycha.
Masz obiad z wczoraj.
Jasne.
Z wczoraj.
Głupie buty.
Gdybyś miała jedno życzenie, co by to było?
Co ta za głupie pytanie?
- Jedz. - Serio, mamo.
Dowolne życzenie.
- Wielki dom na wsi? - Wczoraj o tym mówiliśmy.
Skup się na przyszłości. To moje życzenie.
Skupiam się bardziej niż kiedykolwiek w życiu.
Świetnie. Jedz, bo się spóźnisz.
Znam tę minę.
Jaką minę?
Masz iść do szkoły.
Halo, smoku?
Jesteś tam?
Świetna robota.
Zostały dwa życzenia. Zdążymy do lunchu.
Jakim cudem znam kung-fu?
Proszę bardzo. Chciałeś znać sztuki walki.
Ale ja… To nie fair!
- Powiedziałeś życzenie. - I zostałem mistrzem kung-fu?
- Spoko. - Zaiste.
Drugie życzenie?
Polecę ci kilka ulubionych.
Góra złota!
Powtarzaj: „Chciałbym…”. Nic nie mówisz.
„…górę…”. Dziwne, dalej nic.
Nie pospieszaj mnie.
Jesteś typem zdobywcy. Widzę ten instynkt zabójcy.
Żaden problem! Możesz życzyć sobie armię.
Po co mi armia?
Prosty z ciebie gość.
Bez obaw, mam coś dla ciebie.
Możesz porozmawiać z ukochaną
z drugiego końca Chin!
Tu twoja ukochana. Nie słyszę, jesteś daleko!
Mamy tu mur, jest fajnie, ale…
Mówisz o telefonie?
Co to za czort? Gdzie ta mini orkiestra?
Mieszczą się w tym?
Dwa życzenia. Cokolwiek chcę.
Urodziny.
Wiem, czego chcę.
- Masz życzenie? - Tak.
Świetnie.
Wielki, metalowy ptak?
Co robisz?
Lecę na smoku życzeń. Dawaj!
Co teraz?
Skoro nie polecimy, idę na autobus.
To jakieś zwierzę?
Ile siedziałeś w imbryku?
Wciąż trwa dynastia Qing?
Long!
Jak tam wlazłeś?
Odpowiadaj, gdy pytam!
To tylko telewizor.
Co to?
Auto.
Łupy wojenne?
- Co za niewidzialna siła? - Szkło!
- Po co… - Światła.
- Cóż to? - Lody.
- Jak… - Prąd.
- Wiem, to cudowne. - Cudowne?
W moim wieku nic już nie jest cudo…
„Prażynki krewetkowe”. Pewnie dla wieśniaków.
Wyborne!
Jesteśmy.
- Czas na życzenie? - Dopiero na miejscu.
Na miejscu?
Na Wielki Mur Chiński!
Wielki rydwan ze stali i szkła!
To autobus, chodź.
- Z drogi. - Rany!
- Ostrożnie. - Dziękuję.
- Musi być lepsze… - Co robisz?
To mi się podoba.
- Co robisz? - Wzywam osobisty powóz.
Nie stać mnie. Dlatego jedziemy autobusem.
Okradłeś mnie?
- Pociąg ucieknie. - Masz.
- Skąd to masz? - Magia.
Zjadłem spory lunch.
To mi się podoba!
- Co to? - Korek.
Korek.
Jakieś święto narodowe?
Twierdzisz, że to dzieje się
codziennie?
Już słońce jest szybsze.
To gorsze niż imbryk.
Nie zdążymy. Chciałbym, by ten korek…
Śmiało.
Nie zmarnuję życzenia na korek.
Musisz wykorzystać swoje…
Musisz wykorzystać…
Musisz…
Musisz wykorzystać…
Życz!
Jest korek, ty kapuściany synu!
Dudnij, ile chcesz, ale miejsca nie ma!
W końcu dojedziemy.
Nawet jeśli zajmie to cały dzień.
Cały dzień?
Kiedyś korek trwał trzy tygodnie.
Gdybym tylko miał latającego smoka.
Daruj sobie, to nie zadziała.
Tkwiłem w imbryku 1000 lat. Wytrwam trochę w korku.
Mam pomysł. Posłuchajmy mini orkiestry.
To na nic.
Życz.
Dobra!
Uważaj, czego nie chcesz. Bo nie zawaham się…
Co? Latać?
Jesteś niesamowity. Potrafisz wszystko?
Cóż, to naprawdę…
Dokąd lecimy?
Tam, na dole!
Jesteśmy. Czas na życzenie.
Świetny wybór. Chyba już wiem.
Wybierając pałac, pamiętaj, by…
Co ty…
Przestań, to nie żarty.
- Czego sobie życzysz? - Widzisz ją?
Dobry wieczór.
- Dziękuję za przyjście. - Sto lat.
Co tam?
To moje drugie życzenie.
- Chcę… - Przestań!
- Miłość odpada. - Co? Nie.
Zero podróży w czasie, zabijania
i niestety, albo i nie, zero zakochiwania się.
Nie o to mi chodzi.
To przyjaciółka. Tego sobie życzę.
Chcę ją odzyskać.
Możesz sobie życzyć, czego zechcesz, i marnujesz to na przyjaźń?
Co jest ważniejsze?
- Podchwytliwe pytanie? - Nie.
No to wszystko!
Złota komnata, nefrytowy pałac,
terakotowa armia! Marnujesz życzenie na dziewczynę?
No tak.
Nie rozumiesz, bo ci tego nie wyjaśniłem.
Postaw mnie.
Dziesięć lat temu. Ciepły, wiosenny dzień.
Samotny uczeń. To ja.
Pojawia się Li Na. Broni mnie pierożkami.
- Potem… - To się dzieje.
Powinno pójść gładko. Trzy życzenia i już. Ale nie.
Utknąłem z tym prostakiem.
Co za bezmyślny uśmiech.
Naiwny ignorant.
Tak głupi.
Czemu?
Czym sobie zasłużyłem?
Odjechała i już jej nie widziałem.
Też się wzruszam, gdy o tym mówię.
Mówiłem, że miłość odpada. Myślisz, że przyjaźń nie?
Już się przyjaźnimy. Chcę tylko wejść na urodziny.
Życzenie! Czemu nie mówiłeś?
Chcę być księciem.
Dobra, cofnij się. Załatwione!
Gotowe. Ostatnie życzenie?
Co to?
Chciałeś być księciem.
Księciem partii.
Gościem w garniturze z roleksem, kierowcą, asystentem i…
To z dziesięć życzeń. Masz dwa.
Dobrze. A więc tylko na dziś.
Chcesz być bogaty przez dobę?
Nie chcę bogactwa. Chcę odzyskać przyjaźń.
Jej to obojętne.
Wybacz, że się śmieję, ale to było takie durne!
- Nie będzie jej obojętnie. - To moje życzenie.
Strzelaj magią!
Dobra, 24 godziny.
Idealnie!
I auto.
Idealne.
Asystent, który zrobi, o co go poproszę.
Do twarzy ci w człowieku. Chodzenie jest ciężkie, ale…
Czas na imprezę.
OTWARTE
Dzień dobry. Mam pytanie o klienta.
Nie mogę zdradzać…
ZAMKNIĘTE
Za mną.
Takich ludzi lubię.
Wejście dla służby z tyłu.
Niesamowite.
Wszedłeś.
- Co za poniżenie… - Do szatni.
To ona.
Wygląda tak…
ważnie.
- Li Na. - Miło cię widzieć.
Jak to jest mieć 19 lat?
Czuję się trochę zagubiona.
Świetnie. Chcesz zostać nową twarzą Shin Makeup?
Nie, robicie testy na zwierzętach.
- Tak! Gdzie ojciec? - Li Na?
Podpiszemy umowę.
- Li Na! - Miło cię widzieć!
Pomówmy o przyszłości.
Wiele o niej myślę.
Nadmuchiwane staniki to przyszłość. Dołącz do nas.
- No nie wiem. - Świetnie.
Zaplanuję sesję zdjęciową.
- Sto lat! - Miło… To ty, Buckley.
Połowa gości za nami. Dobra robota.
Świetnie. Tata się odzywał?
Też ciężko pracuje.
Trochę mniej tego,
a więcej tego!
Do dzieła, Din.
Jasne. Pełne skupienie.
- Dobra! - Cześć!
Miło cię widzieć.
- Też tak myślę. - To taki cudowny dzień.
Dla mnie też!
Mam coś dla ciebie.
- Miło cię znów widzieć. - Nie znamy się.
- Mogę? - Miło cię widzieć.
Jak przyjaciółka?
Nie wiem, co się stało. Nie poznała mnie.
Marzenia zniszczone, idziemy. Kelner, dwa na wynos.
Panie i panowie, czas na pokaz.
Prosimy solenizantkę i tatę na parkiet.
Jest.
Jeszcze jej tata, pan Wang.
Panie Wang!
- No chodź, tato. - Panie Wang?
Proszę przyjść!
Na pewno zaraz przyjdzie.
Panie Wang.
Dobrze wymawiam?
Jaki ojciec nie pojawia się na urodzinach?
- Prawda? - Chodź.
- Musimy coś zrobić. - Przepraszam za to.
Panie i panowie, proszę o uwagę.
Czas na nieco rozrywki.
Long, dym i światła.
Wprost z Szaolin. Niesamowity pokaz kung-fu.
Oto wielki mistrz!
Wyszkolony w stylu smoka.
Nie odwracajcie oczu od sceny.
Koniec pokazu. Dziękuję!
Asystent.
Co za upokorzenie.
I numer osiem!
Przystawka z kawiorem dla pana?
Nie masz prażynek krewetkowych?
Nie.
O nie.
Co taki mężczyzna robi tu sam?
Racja. Towarzystwo bije na głowę wino.
Chyba pani nie…
Nie jestem taka szybka, ale…
Muszę uciekać.
Halo!
Li Na?
Przystojniaku?
Zgrywasz niedostępnego?
Potrzebuję wody.
Odświeża.
Gdzie dzieciak?
Halo?
- To ty, Li Na? - Jestem zajęta.
Widzę.
Bardzo.
To ja zrobiłem pokaz kung-fu.
Chciałem…
Wiem, co chciałeś.
Dzięki.
W porządku?
Tak, najlepszym.
- Proszę. - Dzięki.
Po prostu myślałam, że chociaż w ten dzień
znajdzie dla mnie czas.
Nie wiem, czemu tak to przeżywam.
Przepraszam.
To takie żenujące. Zwykle tak nie ryczę.
Masz coś na twarzy.
Nie schodzi.
Wybacz. Wyglądam jak wariatka.
Nie.
Po prostu nie wiem, co robić.
Mam już plan na całe życie i staram się, jak mogę.
Chcę, by byli ze mnie dumni,
ale czegoś mi…
- brakuje. - Brakuje.
Właśnie.
Jesteś, podglądaczu.
Czy my się…
- W porządku? - Tak.
Złap mnie.
Dzięki.
Wybacz moje zachowanie.
Jak masz na imię?
Czy my się znamy?
Tak się składa,
że jestem…
Tu jesteś, panienko. Całe szczęście.
W samą porę. Ojciec zaraz będzie.
- Dotarł? - Tak.
Cześć, Li Na!
Cześć.
Podobno impreza się udała.
- Tak. Dzięki. - Dobrze się bawiłaś?
Tak. Rozmawiałam z wszystkimi
i nawiązałam bardzo ważne…
kontakty.
BRAK SYGNAŁU
Halo? Już jestem.
Mam dla ciebie coś wyjątkowego.
- Proszę. - Otwórz!
Mój asystent musiał obejść połowę jubilerów.
Fakt.
Na pewno to docenisz.
Oczywiście, jak rok temu.
Dzięki.
Naprawdę? Przepraszam cię.
Dobrego nigdy za wiele, prawda?
Nie widziałem cię, młodzieńcze.
Podejdę.
Już.
Porządna skóra, świetny garnitur, Rolex.
Rodzinny interes?
Tak, pierożki.
Pierogarnia. Ogólnie gastronomia.
Wszystko.
Zaradny człowiek. Jak ja.
Zjedzcie jutro lunch.
- Tato! - Dobrze.
- Z chęcią. - Super.
Umówimy szczegóły. Wybacz moje maniery.
Jak ci na imię?
Jestem…
- Dan. - Miło mi.
Dokąd pójdziecie, Li Na?
Może Pearl Tower? Mam stałą rezerwację.
- Przepraszam, ważny telefon. - Daj mi kilka minut.
Chcą rozmawiać natychmiast.
Połącz ich.
Witam. Przepraszam za zwłokę.
- Naprawdę chcesz? - Tak!
Pewnie.
Do jutra, Dan.
Rozmawialiśmy jak dawniej.
Zjemy jutro lunch. Dasz wiarę?
Nie wspomniałeś o WC.
- Wszystko idzie dobrze! - Naprawdę, Dan?
- Wyjaśnię to, gdy nadejdzie pora. - Nie nadejdzie nigdy.
Rozumiem. Wieśniak i księżniczka.
Stara baśń. Wiemy, jak się kończy.
- Dobrze? - Nie, źle!
Strasznie!
Mamy więź głębszą niż pieniądze i status.
- To skąd kłamstwo? - Bo…
Powiem ci.
Gdy Li Na dowie się, kim jesteś, wszystko się posypie.
Okaż trochę wiary w ludzi.
Żyję od tysiąca lat. Znam ludzi lepiej niż ty.
- Widzę twój problem. - Ty nim jesteś.
Twój gadzi móżdżek nie pojmie siły ludzkiej przyjaźni.
Nie szkodzi. Będę twoim przyjacielem. Chodź.
Jako człowiek miałem wielu!
O nie.
- Byłeś… - Tak, byłem człowiekiem.
Widziałeś w ogóle ten imbryk?
Byłem wybitnym człowiekiem!
Najbardziej wielbionym władcą w historii Chin!
Wiesz czemu?
- Za przyjaciół? - Nie!
Miałem bogactwo i władzę. Za to mnie kochano.
To czemu o tobie nie słyszałem?
Zapewne zazdrosny rywal przypisał sobie zasługi.
I po śmierci zostałeś smokiem życzeń?
W nagrodę.
- Nie cieszy cię to. - Cieszy.
Wykorzystaj ostatnie życzenie
na to, co wszyscy poprzednicy,
bym mógł w końcu opuścić ten żałosny świat.
Wrócę do nieba,
gdzie czekają na swego władcę z wielką paradą.
W niebie są parady?
Każdy problem świata ma proste rozwiązanie.
Twój też. Rozwiąż go.
Tego się nauczyłeś przez wszystkie te lata?
Tak.
Kurka, 22.00. Mama wraca z pracy.
Musimy lecieć, szybko!
Proszę wydłużyć pożyczkę o tydzień.
Wszystko spłacę.
Komornik? Nie, proszę.
Ta firma to moje życie. Mam rodzinę i obowiąz…
KONIEC
- W porządku? - Tak.
Po prostu Li Na nie może się dowiedzieć.
Macie imbryk?
Mamy mieszkanie chłopca.
I?
Nie przejdzie niezauważony.
Świetnie.
Do imbryka, Long. Jest dobrze.
- Światła. - Sprowadzisz tu Li Na?
Cicho. Lekcje.
Jej lodówka jest większa.
Albo pomagaj… Buty. Albo zamilcz.
Jest!
Garnitur.
O nie!
Przyniosłam ci…
Witaj, matko. Gorąco, co?
Nie, zimno.
- Bierze cię grypa? - Nie.
- Uczę się. - Proszę.
- Podgrzeję resztki. - Ulubione danie Li Na.
- Dość! - Co?
Dość zmartwień.
- Nic mi nie jest. - Na pewno?
- Jak w szkole? - Świetnie.
Okłamujesz wszystkich.
- Zostaw mnie. - Dobra.
Nie, mamo.
- Wiesz, gdzie będę. - Mówiłem do kogoś innego.
Zadam ci jedno pytanie.
Pamiętaj, jestem twoją matką. Powiedz mi prawdę.
Czy ty…
pijesz alkohol?
- Oddaj! - Gdzie go masz?
Nie piję.
Nie kłam! Nie śpisz, wagarujesz!
- Odbiło ci. - Mamo!
Jestem matką. Widzę, że coś jest nie tak.
- Co? - Nic!
Powiedz mi prawdę. Pomogę ci.
Nie możesz.
Uwierz mi.
Marsz do pokoju. Nie będziesz mnie obrażał.
- Ale… - Marsz.
Dobrze!
Nienawidzę tego!
- Było ostro. - Daj krzesło.
Popcornu?
Słyszę was.
Din.
Proszę.
Zjedz coś porządnego.
Dzięki.
Przepraszam.
Aleś ty słodki. Masz rodzinę? Jesteś głodny?
Jesteś taki mięciutki i włochaty.
To on! Pobudka!
- Szefie! - Szefie!
- Chłopiec!
Niemożliwe.
Dasz radę, Din.
Powiedz jej prawdę.
Dobry wieczór.
- Cześć, Dan! - Hej.
- Mogę marynarkę? - Jest nowa.
Dobre, Dan.
Jasne, żaden problem. W domu mam więcej.
- Dziękuję. Proszę. - Proszę.
Wybacz to zamieszanie.
Tata chce się pokazać.
Muszę ci coś powiedzieć.
Wiem co.
- Tak? - Tak.
Miło poznać kogoś z dobrej rodziny, z kim lubi się porozmawiać.
Stolik gotowy.
Jasne, z dobrej rodziny.
Long, mam być z dobrej rodziny.
Co za szok. Nie mogę uwierzyć.
- A nie, przewidziałem to. - Pomóż mi.
Byłeś władcą. Jak się zachowywać?
Dobrze, ale słuchaj się.
- Umowa. - Może ciepły…
Nie pozwól im gadać.
- Serio? - Chciałem…
tylko…
zaproponować…
ciepły ręcznik.
Pani stolik.
Zażądaj lepszego stolika.
Ten stolik to jakiś żart. Usiądźmy przy innym.
To stół hors d'oeuvres.
Proszę im przekazać, że teraz jest nasz.
Zabawny jesteś.
A może uprzejmy, porządny, szanowany?
Zaraz się popłaczę.
Tu straciłbym ją za kpiny z władzy.
Dzięki, że się starasz, ale może chodźmy gdzieś indziej?
W bardziej eleganckie miejsce?
Za mało ci? Mądrze.
Chodźmy na spacer.
Są państwo gotowi?
- Nie oszczędzaj. - Poproszę wszystko.
Mamy 600 pozycji w menu.
- To po trzy razy. - Dobrze!
Dobrze.
Co do wczoraj,
wybacz moje zachowanie.
Miło było być wysłuchaną.
Zignoruj ją i gotowe!
Bogaci nie zwracają uwagi na innych.
Rozmawiają tylko o tym, ile zarabiają.
- To niemal forma sztuki. - Słuchasz mnie?
Nic a nic.
Mówiłam, że miło było porozmawiać, bo…
Ostatni krok. Powiedz o pałacach.
Przerwę ci, Li Na. Opowiadałem o swojej rodzinie?
- Przystawka. - Dzięki.
Za nic.
Dan! Wiesz co?
Myślałam, że jesteś inny.
Zaczekaj.
Nie rozumiem. Zadziałało na 17 żon.
- Wyjaśnię to. - Co?
Powinniśmy…
pójść na ten spacer.
Lub wiać!
Smacznego!
Niespodzianka!
Wskakuj.
Dobra.
Kto to?
Gangsterzy. Porwą nas dla okupu.
Tędy.
O nie.
Zawsze chciałaś się bić.
- Long. - Nie!
- Spokojnie. - Pomóż.
Dan?
Zobacz, co znalazłem!
Jakim cudem skończyłem jako piniata?
- Zniknęli. - Super.
Kiedy zamierzasz przeprosić?
Zawracamy!
Li Na, naprawdę przepraszam.
Za co dokładnie?
Że zachowywałem się jak dupek.
Dziękuję.
A teraz kopnij go w głupią twarz!
Kop go!
Oddaj imbryk, chłopcze.
Nie tak miało być. Ostatnie życzenie i…
O nie!
Gorzej być nie mo…
- Dobre. - Dzięki. Żryj metal!
Podoba ci się?
Kurka!
Atakują!
Zaufaj mi.
- Chyba… - Skaczemy!
Załatwimy to, szefie.
O nie!
Boże!
Ta randka jest coraz lepsza, Dan.
O nie!
- Jesteś cała? - Chyba tak.
Ja też, dzięki za troskę.
Rety.
- Co się stało? - Już czas.
Co? Skoczyliśmy z budynku.
Prawie zginęliśmy.
- Doba minęła. - Zlaliśmy ich.
- Nie. - Głównie ty.
Musisz mnie nauczyć kung-fu.
Odruch.
Gdzie twój garnitur?
Posłuchaj.
Muszę ci coś powiedzieć.
Masz życzenie. Przestań.
Nie mam na imię Dan.
Tylko…
Din.
Jesteś Din.
Przepraszam.
Czemu kłamałeś?
Nie chciałem.
Bałem się, że dowiesz się
i nie będziesz chciała zadawać się ze mną.
Wciąż tu mieszkasz?
Tak.
W tym samym mieszkaniu?
Tak.
Mówiłem, że będzie klapa.
Chwila.
Pamiętam tę ulicę.
Wracaliśmy nią skrótem ze szkoły.
Racja.
Pani Chu sprzedawała ziemniaki.
To pani Chu!
Jestem Li Na Wang.
- Kojarzy… - Juan, nie mniej.
- Taka sama. - Proszę.
Sprzedane! Kolejny.
Z drogi!
Pycha!
Chwila, to…
Niemożliwe!
Nowa dekada, te same dresy!
Dan, co powiesz na wyścigi?
- Start! - Co?
Dobra.
To nie fair.
Twoje mieszkanie musiało być za rogiem.
To chyba kiepski pomysł.
- Weijing, masz cebulę? - Pani Song.
Znamy się?
Mamo, niespodzianka!
Mamy niespodziewanego gościa.
Dziewczyna? Stąd to zachowanie?
- Przestań! - Bałam się, że ćpasz w kafejce!
- To Li Na! - A ty…
Witam.
Li Na?
Co tu robisz?
Odwiedzam dawnego znajomego.
Gdzie moje maniery? Wchodź.
To nie koniec.
- Ale piękna. - Jak księżniczka.
Trochę płaski nos.
Na początek.
- Nie ma potrzeby. - Wyglądasz jak kij od miotły.
- Nie sądziłem… - Li Na!
Wiesz, że Din ciągle chodzi na grób Gdaczka?
Dość, panie Huang.
Nie wiedziałam.
Słodki. Czasem popłakuje.
Wcale nie, tylko się smucę.
- Składa kwiaty. - Bukiecik!
Wejdź.
Co? To nie mój syn?
- Wiedziałeś, co się dzieje. - Cały czas kłamałaś.
Chciałaś odziedziczyć firmę ojca.
- I uda mi się. - Przejrzałem cię!
Nie oszukasz mnie. Widziałem cię z nim.
Nic nie wiesz.
Mogłem posłuchać matki.
- To ja. - Nie!
Pomogę.
- Jakbym cofnęła się w czasie. - Wiem, wybacz.
Tylko tu mogę odpocząć.
- Nigdy, Din. - Co?
Duch Gdaczka będzie cię gnębił!
Gdaczek, nie żyjesz!
Zaczniesz teraz płakać?
- Nie żałuję, byłeś pyszny. - Zaraz pożałujesz!
Zostaw mnie, upiorny kurczaku!
- Czemu mnie zjadłeś? - Li Na mnie zmusiła.
Sprzedałeś mnie.
- Nieładnie. - Tak było.
Mieliśmy sporo szalonych pomysłów.
Tak.
Masz.
Pamiętasz naszą obietnicę?
- No wiesz. - Jasne!
Jak ona szła?
Na zawsze i dzień w…
Rok w rok,
przyjaźń nasza przetrwa
wszystko.
- Boże! - W porządku?
Tak.
Nie spodziewałam się swojej wielkiej głowy.
Ale wstyd.
Też prawie upadłem, gdy zobaczyłem tę reklamę.
Ale czułem się, jakbyś wróciła.
Ale wielka, świecąca i szykowna.
Bez porównania do prawdziwej.
Chodźmy na prawdziwą randkę.
Z Dinem, nie Danem.
Wybacz.
Gdzie jesteś, Li Na? Sesja za godzinę!
Co z twoją fryzurą? Wysyłam auto!
Świetnie się dziś bawiłam,
ale muszę już iść.
- Dzięki za pożyczenie. - Oddasz następnym razem.
Nie, serio.
Przecież nie zobaczymy się dopiero za…
dziesięć lat.
Mam teraz zupełnie inne życie.
Rozumiesz? Karierę.
Tata ciężko pracował na moją przyszłość.
Muszę spełnić pewne oczekiwania.
Niech zgadnę.
Ja ich nie spełniam.
Nie rozumiesz. Staram się być…
realistką.
Wybacz.
Hej.
Wiesz, że prażynki krewetkowe nie mają w składzie krewetek?
Jasne.
Sprawy są prostsze, gdy jest się dzieckiem.
Teraz dorośliście
i musisz być realistą.
Dobre wieści, Long. Pozbędziesz się mnie.
- Mam trzecie życzenie. - Tak?
Chcę być bajecznie bogaty.
Działaj.
- Ale… - Myślałem, że to nieważne.
Byłem głupi.
Daj mi złoto, bym zaznał dobrego życia.
Ludzie będą mnie szanować.
Pewnie nawet znajdę przyjaciół.
Din.
Na pewno?
Sam mnie do tego przekonywałeś.
Miałeś rację, a ja nie.
To moje życzenie.
Spełnij je. Wracaj do zaświatów
i durnej parady w niebie.
Spełnij życzenie.
Co?
Spełnię twoje życzenie.
Ale muszę ci coś pokazać.
- Mamy chłopca. - Gdzie?
- Był w Pearl Tower. - Z dziewczyną.
- Ale uciekł. - Jak?
To nie wasze.
Nie mam więcej czasu. Potrzebuję…
- Li Na! Nie jesteś na… - Musimy porozmawiać.
Jasne.
- Mam ważny telefon. - Tato.
Proszę.
Proszę pana.
Pamiętasz naszą starą dzielnicę?
- Nie mieliśmy wiele, ale… - Nie martw się.
To życie nie wróci.
Nie tęsknisz za tamtymi czasami?
Co ty mówisz?
Chłopak, z którym mnie umówiłeś,
to był Din.
- Z tamtej dzielnicy? - Tak.
To on zabrał cię do Pearl Tower.
Tak. Wiem, co powiesz.
Będziesz kazał mi zostawić to życie za sobą,
ale bylibyśmy szczęśliwsi, gdyby…
Wszystko będzie dobrze.
Pogadam z Dinem.
- Co? - Auto. Za dwie minuty.
W porządku?
- Co jest? - Bez obaw.
Wszystko naprawię.
Tato.
Long?
Dokąd idziesz?
Co to za miejsce?
To był mój dom.
Urodziłem się w rodzie królewskim. Uczono mnie, że złoto
to władza.
Skupiłem się na mnożeniu fortuny
bez względu na koszty.
Poddani byli lojalni.
Pracowali niestrudzenie rok po roku.
Córki miały mężów z dobrych rodzin,
by bogactwo się rozrastało.
A swego syna
wysłałem po skarb.
Wrócił jako bohater.
Miałem więcej złota, ziemi
i pomników niż jakikolwiek inny władca.
A jednak na łożu śmierci
czekałem na lojalnych sługów i kochającą rodzinę.
Ale nie przyszli.
Ostatnim tchem przekląłem ich wszystkich.
Dotarłem do bram zaświatów
i czekałem na wielkie powitanie.
Otwórzcie tę bramę!
Bogowie zmienili mnie w smoka życzeń.
Nie w nagrodę,
a za karę.
Zesłali mnie w imbryku na Ziemię,
bym służył dziesięciu panom i pojął sens życia.
Szczerze mówiąc, po tylu latach i kolejnych panach,
wciąż go nie rozumiem.
Aż poznałem ciebie.
Nie znam sensu życia.
Ale to, na czym ci zależy: przyjaciele i rodzina,
są warci więcej niż moje bogactwa.
Tego nie kupi się za złoto.
To twoje życzenie, ale upewnij się, że tego chcesz.
Din.
Pan Wang? Co pan tu robi?
Oddaj mi imbryk. Nie mam czasu na gierki.
- Pracują dla pana? - Nic ci nie zrobię. Oddaj…
Long!
Zostaw przyjaciela.
Jestem uratowany.
Miałeś nie robić mu krzywdy.
Całe życie kłaniam się innym.
Teraz to mi będą się kłaniać.
Nie!
- Panie Wang! - Smoku, wzywam cię.
Din.
Teraz jesteś mój.
I mam już życzenie.
Tato?
O nie! Boże.
Co się stało?
- Din! - Do imbryka.
Tato!
- Li Na. - Nie.
Wezwij karetkę! Będzie dobrze.
Posłuchaj.
Przepraszam.
Próbowałem, ale firma zbankrutowała.
Chciałem, byś miała wszystko.
A zostaniesz z niczym.
Nie.
Nie potrzebowałam tego.
Chciałam tylko tatę.
Tylko ciebie.
Dotyk i po tobie.
Dorwij go, szefie. Dotknij go.
Iskry.
Long, wzywam cię.
Din!
Panie Smoku, wzywam cię.
Din?
Din!
Chcę szczeniaki do sklepu zoologicznego.
Szczeniaki?
Tak! Proszę bardzo!
Cześć, mały. Nazwę cię Teddy.
Niedobry Teddy!
Mam imbryk, szefie!
Nie strać go!
Wezwij smoka!
Życz sobie czegoś!
Życzenie?
Smok? Wezwać?
Smoku.
Chcę dłuższe nogi.
Dobrze.
Naprawdę?
Wzywam cię!
Smoku, zrzuć tego dzieciaka.
Nie mogę.
Tylko jedyny właściciel jest moim panem.
- Puść. - Nie.
Puść!
Long, nie widzę cię!
Nie musisz umierać.
Pracuj dla mnie.
Dam ci mnóstwo złota.
Obaj chcemy tego samego.
Wcale nie.
Nie chcę złota.
Mam dużo ważniejsze życzenie.
Din.
Potrzebuję imbryk.
Będziesz pasował do mojego biura.
Nie!
Long?
Nie!
Long!
Din!
Din.
Co się dzieje?
Witaj, Long Zhu.
Co jest?
- Gdzie jestem? - Gratuluję.
Twoja służba dobiegła końca.
Przecież nie skończyłem.
Mam dziesiątego pana.
Przedłożyłeś cudze potrzeby ponad swe
i dowiodłeś, że rozumiesz sens życia.
Możesz wejść do zaświatów.
Czy to…
parada?
Na twoją cześć.
Nie, muszę wrócić.
Co?
Zmień mnie w smoka życzeń.
Prawo niebios tego zabrania.
Powiedział dziad w spódnicy.
- Spódnicy? - Odeślij mnie!
Śmiesz odrzucać wolę bogów?
Skoro mnie nie odeślesz, to sam wrócę.
- Dość! - Durne chmury.
Natychmiast przestań!
- Przyjaciel ma kłopoty. - Dobrze.
Pozwolimy ci wrócić.
Ale pod jednym warunkiem.
Long!
Ostatnie życzenie,
wielki panie.
Chcę…
Tato?
Tato!
Tu jesteś, Maurice. I Kieszonka, i Porty.
I wszystkie 234 psiaki.
Fajne szczeniaki.
Fajne nogi.
- Dzięki. Narka. - Pa!
Gdy kazałam ci być realistą, nie chodziło mi o…
Nie szkodzi.
Chciałam dać ci lepsze życie.
Dałaś mi wiele, mamo.
To, co najważniejsze.
No cóż.
Już późno. Zjedzmy kolację.
Proszę.
Pan Wang?
- Co tu robicie? - Din jest cały?
Din, co nabroiłeś?
Nic.
Chciałem przeprosić.
Wiem, co zrobiłeś. Dziękuję.
Gdzie moje maniery? Siadajcie.
- Zjemy kolację. - Nie trzeba.
Nonsens. Żaden problem.
Już od kilku godzin nie mieliśmy gości!
Są za młodzi na trzymanie rąk.
Cicho!
Przyda się panu pożywny posiłek.
To najlepsza zupa, jaką jadłem.
Na Na!
Co myślisz? Przesadziłem, nie? Kupię inny.
Jest świetny. Zawieś go.
- Do jutra albo wcale. - Cześć.
Pospiesz się z pierożkami. Odsuń się.
Brawo.
Din, gdzie filiżanki?
- Zaraz otwieramy. - Już.
Filiżanki.
Long?
Witaj, panie.
Wieśniak.
Co tu robisz? Nie jesteś w zaświatach?
Sprawy się pokomplikowały i wróciłem!
Wróciłeś? Służyć kolejnej dziesiątce?
Tak.
Czekałeś na to 1000 lat.
I była nawet parada, ale…
zostało ci życzenie. To był jedyny sposób.
Zrobiłeś to dla mnie?
Tego chcę.
Pierwszy raz czuję,
że mam coś do zaoferowania, mogę coś zmienić.
A w niebie nie ma prażynek
i nie leciałem w metalowym ptaku.
No i w niebie nie ma klimy.
Jest mnóstwo…
Dziękuję.
Skąd te potłuczone filiżanki w…
Nawet nie chcę wiedzieć.
Starczy już.
Puść.
Do zobaczenia.
Jestem bogiem.
Na co się gapicie? Nie widzieliście boga?
Napisy: Krzysztof Zając